Хунаки он ҷон ки равад масту хиромон бар ӯ
خنک آن جان که رود مست و خرامان بر او
Барраад аз хари тан дар сафари масдар ӯ
برهد از خر تن در سفر مصدر او
Халъ наълин кунад вази худ ва дунё биҷаҳад
خلع نعلین کند وز خود و دنیا بجهد
Ҳамчуи Мӯсои қадам сидқ занад бар дар ӯ
همچو موسی قدم صدق زند بر در او
Ҳамчу Љорҷис шавад куштаи ишқаши сад бор
همچو جرجیس شود کشته عشقش صد بار
ё чу исҳоқ шавад бсмл аз он ханҷар ӯ
یا چو اسحاق شود بسمل از آن خنجر او
Сар дигар расадаш ҷузи сари пурдарду сдоъ
سر دیگر رسدش جز سر پردرد و صداع
Мағфирати бунаад бар фарқи сараши мғФр ӯ
مغفرت بنهد بر فرق سرش مغفر او
Килаҳи ризқаш агар дршкнди Микоил
کیله رزقش اگر درشکند میکائیل
Ивазаши гоҳ буд хулду гуҳии кавсар ӯ
عوضش گاه بود خلد و گهی کوثر او
Падару модару хуишон чу ба хокаш бунаанд
پدر و مادر و خویشان چو به خاکش بنهند
Шавад ӯ моҳӣу дарёи падару модар ӯ
شود او ماهی و دریا پدر و مادر او
Ишқи дарёӣ ҳаётаст ки ӯро так нест
عشق دریای حیات است که او را تک نیست
Умри ҷовид буд мавҳибати камтар ӯ
عمر جاوید بود موهبت کمتر او
намеравад шамсу қамар ҳар шаб дар гӯри ғуруб
میرود شمس و قمر هر شب در گور غروب
намедиҳадашон фари нави шаъшааи гавҳар ӯ
میدهدشان فر نو شعشعه گوهر او
Малики аламут ба сад ноз сетанд ҷонӣ
ملک الموت به صد ناز ستاند جانی
Ки буд бохабару дидаи вар аз маҳшар ӯ
که بود باخبر و دیده ور از محشر او
Тани мо хуфта дар он хок ба чашми омма
تن ما خفته در آن خاک به چشم عامه
Рӯҳ чун сарви равон дар чамани ахзар ӯ
روح چون سرو روان در چمن اخضر او
На ба зоҳири тани мо маъдани хӯн ва хилт аст
نه به ظاهر تن ما معدن خون و خلط است
Ҳеҷ ҷонро суқмӣ ҳаст аз ин мқзр ӯ
هیچ جان را سقمی هست از این مقذر او
Дар чунин мзблаҳи ҷонро ду ҳазорон боғ аст
در چنین مزبله جان را دو هزاران باغ است
Пас чаро тарсади ҷон аз лаҳаду мқбр ӯ
پس چرا ترسد جان از لحد و مقبر او
Онки хӯнро чу май ноби ғизоӣ ҷон кард
آنک خون را چو می ناب غذای جان کرد
Бингар дар тани пурнуру рухи аҳмар ӯ
بنگر در تن پرنور و رخ احمر او
Ҳилла дилдор бихон боқии ин бар мункир
هله دلدار بخوان باقی این بر منکر
То ду сад чашма равон гардад аз мармар ӯ
تا دو صد چشمه روان گردد از مرمر او