Хунаки он дам ки нишинем дар айвони ман ва ту

خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو

Ба ду нақш ва ба ду сӯрат ба яке ҷони ман ва ту

به دو نقش و به دو صورت به یکی جان، من و تو

Дод боғу дам мурғон бидиҳад оби ҳаёт

داد باغ و دم مرغان بدهد آب حیات

Он замонӣ ки даройем ба бустони ман ва ту

آن زمانی که درآییم به بستان، من و تو

Ахтарон фалак оянд ба назораи мо

اختران فلک آیند به نظّارهٔ ما

Маи худро бинмоӣем бадишони ман ва ту

مهِ خود را بنماییم بدیشان، من و تو

Ман ва ту бе ман ва ту ҷамъ шавем аз сари завқ

من و تو بی‌من و تو جمع شویم از سر ذوق

Хушу фориғи зи хурофоти парешони ман ва ту

خوش و فارغ ز خرافاتِ پریشان، من و تو

Тӯтӣони фалакии ҷумла шкрхўор шаванд

طوطیان فلکی جمله شکرخوار شوند

Дар мақомӣ ки бихандем бидон сони ман ва ту

در مقامی که بخندیم بدان سان، من و تو

Ин аҷабтар ки ман ва ту ба яке кунҷи ин ҷо

این عجب‌تر که من و تو به یکی کنج، این جا

Ҳам дар ин дам ба Ироқему хуросони ман ва ту

هم در این دم به عراقیم و خراسان، من و تو

Ба яке нақш бар ин хок ва бар он нақш дигар

به یکی نقش بر این خاک و بر آن نقش دگر

Дар биҳишти абадӣу шкрстони ман ва ту

در بهشت ابدی و شکرستان، من و تو