эй дидаи ман ҷамоли худ андари ҷамоли ту

ای دیده من جمال خود اندر جمال تو

Ойӣна гаштаам ҳамаи баҳри хаёли ту

آیینه گشته‌ام همه بهر خیال تو

Ва ин турфатар ки чашми нхспди зи шавқи ту

و این طرفه‌تر که چشم نخسپد ز شوق تو

Гармобаи рафта ҳар саҳарӣ аз висоли ту

گرمابه رفته هر سحری از وصال تو

Хотуни хотирам ки бзоид ба ҳар дамӣ

خاتون خاطرم که بزاید به هر دمی

Обистанаст лек зи нури ҷалоли ту

آبستن است لیک ز نور جلال تو

Обистанаст на маа кӣ бошадаш қарор

آبستن است نه مهه کی باشدش قرار

ӯро хабар куҷост зи ранҷу малоли ту

او را خبر کجاست ز رنج و ملال تو

эй ишқ агар баҷушад хӯнам ба ғайри ту

ای عشق اگر بجوشد خونم به غیر تو

Бодо ба бе Муродии хӯнами ҳалоли ту

بادا به بی‌مرادی خونم حلال تو

Сар то қадами зи ишқ маро шуд забони ҳол

سر تا قدم ز عشق مرا شد زبان حال

Афғон ба арши барда ва прессон зи ҳоли ту

افغان به عرش برده و پرسان ز حال تو

Гар аз адами ҳазор ҷаҳон нав шавад дигар

گر از عدم هزار جهان نو شود دگر

Бар сафҳаи ҷамол ту бошад чу холи ту

بر صفحه جمال تو باشد چو خال تو

Аз бас ки ғарқаам чу магас дар ҳаловатат

از بس که غرقه‌ام چو مگس در حلاوتت

Парво набошадам ба назар дар хисоли ту

پروا نباشدم به نظر در خصال تو

Дар пеши шамси хусрави табриз эй фалак

در پیش شمس خسرو تبریز ای فلک

намебош дар суҷуд ки ин шуд камоли ту

می‌باش در سجود که این شد کمال تو

Хониш
ғзл шморҳ 2234 — ъндлӣб