Ҷоно тӯй кулем ва манам чун Асои ту
جانا توی کلیم و منم چون عصای تو
Гуҳи такяи гоҳи халқаму гуҳи аждаҳои ту
گه تکیه گاه خلقم و گه اژدهای تو
Дар дасти фазлу раҳмати ту ёраму Асо
در دست فضل و رحمت تو یارم و عصا
Марӣ шавам чу афкандами астФои ту
ماری شوم چو افکندم اصطفای تو
эй боқӣу бақои ту берӯзу рӯзгор
ای باقی و بقای تو بیروز و روزگار
Шуд рӯзу рӯзгори ман андари вафои ту
شد روز و روزگار من اندر وفای تو
Сад рӯзу рӯзгор дигаргар диҳии маро
صد روز و روزگار دگر گر دهی مرا
Бодои фидои ишқу фиребу влои ту
بادا فدای عشق و فریب و ولای تو
Дили чашми гашти ҷумла чу чашмам ба дил бигуфт
دل چشم گشت جمله چو چشمم به دل بگفت
Беком ва бе забони аҷаби васфҳои ту
بیکام و بیزبان عجب وصفهای تو
Зон дам ки аз ту чашми хабари баради сӯии дил
زان دم که از تو چشم خبر برد سوی دل
Дил мекунад дуои ду чашму дуои ту
دل میکند دعای دو چشم و دعای تو
намегардад осмони ҳамаи шаб бо ду сад чароғ
میگردد آسمان همه شب با دو صد چراغ
Дар ҷусту ҷӯии чашми хуши дилрабои ту
در جست و جوی چشم خوش دلربای تو
Гар коса бенаво шуд вари кӣсаи лоғарӣ
گر کاسه بینوا شد ور کیسه لاغری
Сад ҷон ва дил фузуд рух ҷон физой ту
صد جان و دل فزود رخ جان فزای تو
Гар хонау дукони зи ҳавоӣ ту шуд хароб
گر خانه و دکان ز هوای تو شد خراب
ДртоФти лоҷарам ба харобами зёии ту
درتافت لاجرم به خرابم ضیای تو
эй ҷон агар ризои ту ғам хӯрдан дил аст
ای جان اگر رضای تو غم خوردن دل است
Сад дил ба ғам сипорам баҳри ризои ту
صد دل به غم سپارم بهر رضای تو
Аз захми ҳовани ғами худ хуш маро бикӯб
از زخم هاون غم خود خوش مرا بکوب
Зин кӯфтан расад ба назари тўтёии ту
زین کوفتن رسد به نظر توتیای تو
Ҷон чист ним барги зи гулзори ҳасани ту
جان چیست نیم برگ ز گلزار حسن تو
Дил чист як шукуфаи зи барг ва навой ту
دل چیست یک شکوفه ز برگ و نوای تو
Хомаш кунам агар чаҳ ки гӯяндаи ман ним
خامش کنم اگر چه که گوینده من نیم
Гуфт он туасту гуфтани халқони садои ту
گفت آن توست و گفتن خلقان صدای تو