Оинаи ҷон шудаи чеҳраи тобони ту

آینهٔ جان شده چهرهٔ تابان تو

Ҳар ду яке бӯдаем ҷони ману ҷони ту

هر دو یکی بوده‌ایم، جان من و جان تو

Моҳи тамоми дурусти хонаи дил он туаст

ماهِ تمام دُرست! خانهٔ دل آن توست

Ақл ки ӯ хоҷа буд бандау дарбони ту

عقل که او خواجه بود بنده و دربان تو

Рӯҳи зи рӯзи аласт буд з рӯй ту маст

روح ز روز الست بود ز روی تو مست

Чанд ки аз обу гул буд парешони ту

چند که از آب و گِل بود پریشان تو

Гул чу ба пастӣ нишаст об кунун равшан аст

گِل چو به پستی نشست آب کنون روشن‌ست

Рафт кунун аз миёни он ман ва он ту

رفت کنون از میان آنِ من و آنِ تو

Қайсари рӯмӣ кунун знгиконро шикаст

قیصر رومی کنون زنگیکان را شکست

То ба абади чираи боди давлати хандони ту

تا به ابد چیره باد دولت خندان تو

эй рухи ту ҳамчуи моҳ нола кунам гоҳи гоҳ

ای رخ تو همچو ماه، ناله کنم گاه گاه

зи онк маро шуд ҳиҷоби ишқи схндони ту

ز آنک مرا شد حجاب، عشق سخندان تو