Ҳазор бор кашида сети ишқи коФрхў

هزار بار کشیده‌ست عشق‌ِ کافرخو

Шабами зи бом ба ҳуҷраи зи ҳуҷра то сари кӯ

شبم ز بام به حجره‌، ز حجره تا سر کو

Шаби он чунон ба гоҳи омада ки ҳай бархез

شب آن چنان به گاه آمده که هی برخیز

Гирифтаи гӯши марои сахти ҳамчуи гӯши сабу

گرفته گوش مرا سخت همچو گوش سبو

з ҳар чаҳ пар кунадам ман сабуии таслимам

ز هر‌چه پُر کندم‌، من سبوی تسلیمم

Сабуи асири сқоист чун гурезад аз ӯ

سبو اسیر سقایست‌، چون گریزد از او‌؟

Ҳазор бори сабуро ба санг бишикаст ӯ

هزار بار سبو را به سنگ بشکست او

Шикаст ӯ хушам ояд зи шавқу завқи руфӯ

شکست او خوشم آید ز شوق و ذوق رفو

Сабуи супурдаи бадви гӯш бо ҳазорон дил

سبو سپرده بدو گوش با هزاران دل

Бидон ҳавас ки хӯрд ғӯта дар миёнаи ҷӯ

بدان هوس که خورد غوطه در میانهٔ جو