Имрӯзи мисатонро нигар дар масти мо овехта
امروز مستان را نگر در مست ما آویخته
Афкандаи ақлу офияту андари балои овехта
افکنده عقل و عافیت و اندر بلا آویخته
Гуфтам ки эй мисатони ҷон май хӯрда аз дастони ҷон
گفتم که ای مستان جان میخورده از دستان جان
эй сад ҳазорон ҷону дили андари шумо овехта
ای صد هزاران جان و دل اندر شما آویخته
Гуфтанд шукри аллоҳро кӯ ҷилва кард ин моҳ ро
گفتند شکر الله را کو جلوه کرد این ماه را
Афтода будем аз бақо дар қаъри лои овехта
افتاده بودیم از بقا در قعر لا آویخته
Бигурехтем аз ҷавр ӯ як муддатии вази давр ӯ
بگریختیم از جور او یک مدتی وز دور او
Чун душманон будем мо андари ҷафои овехта
چون دشمنان بودیم ما اندر جفا آویخته
Ҷом вафо бардошта кору дукони бгзоштаҳ
جام وفا برداشته کار و دکان بگذاشته
Ва афсурдагон бемаза дар корҳо овехта
و افسردگان بیمزه در کارها آویخته
Бинишаста ақли серумаи каш бо ҳар кӣ бо чашмӣаст хуш
بنشسته عقل سرمه کش با هر کی با چشمی است خوش
Бинишаста зоғи дидаи каш бар ҳар куҷои овехта
بنشسته زاغ دیده کش بر هر کجا آویخته
Зини хнбҳои талху хушгар чошнӣ дорӣ бичиш
زین خنبهای تلخ و خوش گر چاشنی داری بچش
Тарки ҳавои хуштар буд ё дар ҳавои овехта
ترک هوا خوشتر بود یا در هوا آویخته
Умрии дили ман дар ғамаш овора шуд май ҷстмш
عمری دل من در غمش آواره شد میجستمش
Дидам дили бечораро хуш дар худои овехта
دیدم دل بیچاره را خوش در خدا آویخته
Бар дори дунё эй Фтигар эминӣ бархез то
بر دار دنیا ای فتی گر ایمنی برخیز تا
Бинмоем озодонтро ва ҳам туро овехта
بنمایم آزادانت را و هم تو را آویخته
Бар дори малики ҷовдони байни куштагони зиндаи ҷон
بر دار ملک جاودان بین کشتگان زنده جان
Монанди Мансури ҷавон дар артзои овехта
مانند منصور جوان در ارتضا آویخته
Ъшқои тӯии султони ман аз баҳри ман дорӣ бизан
عشقا توی سلطان من از بهر من داری بزن
Равшан надорад хонаро қандили ноовехта
روشن ندارد خانه را قندیل ناآویخته
Ман хоки пои он касами кӯи даст дар мардон занад
من خاک پای آن کسم کو دست در مردان زند
Ҷонами ғуломи он мисӣ дар кимиёи овехта
جانم غلام آن مسی در کیمیا آویخته
Бурҷаи тарабро соз кун айшу самоъ оғоз кун
برجه طرب را ساز کن عیش و سماع آغاز کن
Хуш нест он дафи сарнигӯни не бе навои овехта
خوش نیست آن دف سرنگون نی بینوا آویخته
Дафи дили кушояди бастаро не ҷон фазояд хаста ро
دف دل گشاید بسته را نی جان فزاید خسته را
Ин длгшо чун баста шуд ва он ҷони Фзои овехта
این دلگشا چون بسته شد و آن جان فزا آویخته
Имрӯзи дастии бргшо эсор кун ҷон дар сахо
امروز دستی برگشا ایثار کن جان در سخا
Бо куфр ҳотам раст чун бад дар сахои овехта
با کفر حاتم رست چون بد در سخا آویخته
Ҳаст он сахо чун доми нон аммо сафо чун доми ҷон
هست آن سخا چون دام نان اما صفا چون دام جان
Кӯ дар сахои овехтаи кӯ дар сафои овехта
کو در سخا آویخته کو در صفا آویخته
Бошад сахӣ чун хоиФӣ дар ғори эсорӣ шуда
باشد سخی چون خایفی در غار ایثاری شده
Сӯфӣ чу бўбкрӣ буд дар Мустафои овехта
صوفی چو بوبکری بود در مصطفی آویخته
Ин дил диҳад дар дилбарии ҷон ҳам сипорад бар сиррӣ
این دل دهد در دلبری جان هم سپارد بر سری
Ва он сарфаи ҷӯ чун муштарии андари баҳои овехта
و آن صرفه جو چون مشتری اندر بها آویخته
Он чун наҳанги оён шудаи дарё дар ӯ ҳайрон шуда
آن چون نهنگ آیان شده دریا در او حیران شده
Венаи баҳрии нўошно дар ошнои овехта
وین بحری نوآشنا در آشنا آویخته
Гӯйӣ ки ин кору киё ё сидқ бошад ё риё
گویی که این کار و کیا یا صدق باشد یا ریا
Он ҷо ки ушшоқанд ва мо сидқу риёи овехта
آن جا که عشاقند و ما صدق و ریا آویخته
Шаби гашт эй шоҳи ҷаҳони чашму чароғи шаби равон
شب گشت ای شاه جهان چشم و چراغ شب روان
эй пеш рӯй чун маати моҳи самои овехта
ای پیش روی چون مهت ماه سما آویخته
Ман шодмон чун моҳи нави ту ҷони Фзо чун ҷоҳи нав
من شادمان چون ماه نو تو جان فزا چون جاه نو
Вай дар ғами ту моҳи нав чун ман дўтои овехта
وی در غم تو ماه نو چون من دوتا آویخته
Кӯҳаст ҷон дар маърифати тани барги коҳӣ дар сифат
کوه است جان در معرفت تن برگ کاهی در صفت
Бар барг кӣ дидааст каси як кӯҳро овехта
بر برگ کی دیده است کس یک کوه را آویخته
Аз раҳи равони гардии равони суҳбати бабр аз дигарон
از ره روان گردی روان صحبت ببر از دیگران
Вари неи Бамонеи мубтало дар мубталои овехта
ور نی بمانی مبتلا در مبتلا آویخته
Ҷон азизон гашта хӯн то оқибат чунаст чун
جان عزیزان گشته خون تا عاقبت چون است چون
Аз бадгумонии сарнигӯн дар интиҳои овехта
از بدگمانی سرنگون در انتها آویخته
Чун дид ҷони покашони он тухм коўл кошт ҷон
چون دید جان پاکشان آن تخم کاول کاشت جان
Вогшти фикр аз интиҳо дар ибтидои овехта
واگشت فکر از انتها در ابتدا آویخته
Асли Нидо аз дил буд дар кӯҳ тан уфтад садо
اصل ندا از دل بود در کوه تن افتد صدا
Хомӯши рӯ дар асл кун эй дар садои овехта
خاموش رو در اصل کن ای در صدا آویخته
Гуфт забон кибр оварад кибрати ниёзатро хӯрд
گفت زبان کبر آورد کبرت نیازت را خورد
Шӯи ту зи кибри худ ҷудо дар кибриёи овехта
شو تو ز کبر خود جدا در کبریا آویخته
эй шамси табризии бро аз сӯии шарқи кибриё
ای شمس تبریزی برآ از سوی شرق کبریا
Ҷонҳо зи ту чун зарраҳо андари зёи овехта
جانها ز تو چون ذرهها اندر ضیا آویخته