Шароб дод худои мари марои туро срко

شراب داد خدا مر مرا تو را سرکا

Чу қисматаст чаҳ ҷангаст мари маро ва ту ро

چو قسمتست چه جنگست مر مرا و تو را

Шароби он гуласту хумори ҳиссаи хор

شراب آن گل است و خمار حصه خار

Шиносад ӯ ҳамаро ва сазо диҳад ба сазо

شناسد او همه را و سزا دهد به سزا

Шукри зи баҳри дили ту турш нахоҳад шуд

شکر ز بهر دل تو ترش نخواهد شد

Ки ҳаст ҷоу мақоми шукри дили ҳалво

که هست جا و مقام شکر دل حلوا

Туро чу навҳа гарӣ дод навҳа Эй ме кун

تو را چو نوحه گری داد نوحه‌ای می‌کن

Маро чу мутриб худ кард дрдмми срно

مرا چو مطرب خود کرد دردمم سرنا

Шукри шукр чаҳ бихандад ба рӯй ман дилдор

شکر شکر چو بخندد به روی من دلدار

Ба рӯй ӯ нагармвораам зи рӯу риё

به روی او نگرم وارهم ز رو و ریا

Агар бадасти турши шукрии ту аз ман низ

اگر بدست ترش شکری تو از من نیز

Тамаъ кун эй турш ар на маҳолро мФзо

طمع کن ای ترش ار نه محال را مفزا

Вагар гирист ба олами гулӣ ки то ман низ

وگر گریست به عالم گلی که تا من نیز

Бгриму бикунами навҳае чу он гул ҳо

بگریم و بکنم نوحه‌ای چو آن گل‌ها

Ҳақами надоди ғамии ҷуз ки қофияи талабӣ

حقم نداد غمی جز که قافیه طلبی

зи баҳри шеър ва аз он ҳам халос дод маро

ز بهر شعر و از آن هم خلاص داد مرا

Бигир ва пора кун ин шеърро чу шеъри куҳан

بگیر و پاره کن این شعر را چو شعر کهن

Ки фориғаст маъонии зи ҳарфу боду ҳаво

که فارغست معانی ز حرف و باد و هوا