Бар онам каз дил ва дида шавам безори як бора

بر آنم کز دل و دیده شوم بیزار یک باره

Чу омад офтоб ҷон нахоҳам шамъу астораҳ

چو آمد آفتاب جان نخواهم شمع و استاره

Дило наққошро бингар чаҳ бинии нақши гармоба

دلا نقاش را بنگر چه بینی نقش گرمابه

Мау хуршедро бингар чаҳ гардии гирди маи пора

مه و خورشید را بنگر چه گردی گرد مه پاره

Наҳодӣ сайр бар бинии насими гули ҳамеи ҷӯӣ

نهادی سیر بر بینی نسیم گل همی‌جویی

Зиҳӣ беризқ кӯ ҷӯяд з ҳар бечорае чора

زهی بی‌رزق کو جوید ز هر بیچاره‌ای چاره

Биҷузи наққошро мангар ки нақш ғам кунад шодӣ

بجز نقاش را منگر که نقش غم کند شادی

Ки аз эксири лутф ӯ ақиқ ва лаъл шуд хора

که از اکسیر لطف او عقیق و لعل شد خاره

Агар махмур агар мастӣ ба базм ӯ рӯу рстӣ

اگر مخمور اگر مستی به بزم او رو و رستی

Ки шуд умрӣ ки дар ғурбати зи хону Монии овора

که شد عمری که در غربت ز خان و مانی آواره

Магар ғӯл биёбоне раҳи мадин наме доне

مگر غول بیابانی ره مدین نمی‌دانی

Ки фавқи сақфи гардунии туро қасрасту дрсораҳ

که فوق سقف گردونی تو را قصر است و درساره

На ҳар қасрӣ ки ту дидӣ аз он қайсарӣ буд он

نه هر قصری که تو دیدی از آن قیصری بود آن

На ҳар бомай ва ҳар бурҷии з банноӣаст ҳамвора

نه هر بامی و هر برجی ز بنایی است همواره

Ҳазорон гул дар ин пастӣ ба ваъда шод ме хандад

هزاران گل در این پستی به وعده شاد می‌خندد

Ҳазорон шамъ бар боло ба амр ӯаст сайёра

هزاران شمع بر بالا به امر او است سیاره

Зиҳии султон зиҳӣ наҷадда сиррӣ бахшад ба як саҷда

زهی سلطان زهی نجده سری بخشد به یک سجده

Асир ӯ шӯии беҳтари косири нафаси макора

اسیر او شوی بهتر کاسیر نفس مکاره

зи илм ӯаст ҳар мағзии пар аз андешау ҳила

ز علم او است هر مغزی پر از اندیشه و حیله

зи лутф ӯаст ҳар чашмӣ ки махмурасту сҳораҳ

ز لطف او است هر چشمی که مخمور است و سحاره

Харии кӯ дар кулами зории дарафтод ва наме тарсад

خری کو در کلم زاری درافتاد و نمی‌ترسد

Буруни ронндш аз ҳоити бурӣдаи даму лати хора

برون رانندش از حایط بریده دم و لت خواره

Магӯ эй ишқ бо тани ту ҳадиси ишқ зеро ӯ

مگو ای عشق با تن تو حدیث عشق زیرا او

Нифоқӣ мекунад бо ту валикин нест ин кора

نفاقی می‌کند با تو ولیکن نیست این کاره

Ба пешати даст май бандади валикин бар ту ме хандад

به پیشت دست می‌بندد ولیکن بر تو می‌خندد

Ба гӯристони рӯ ва бингар фиғон аз нафаси аммора

به گورستان رو و بنگر فغان از نفس اماره

Хониш
ғзл шморҳ 2291 — ъндлӣб