Яке моҳии ҳамеи байнами бурун аз дида дар дида

یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیده

На ӯро дидае дида на ӯро гӯши бишнида

نه او را دیده‌ای دیده نه او را گوش بشنیده

Забону ҷону дилро ман наме байнами магари бихўд

زبان و جان و دل را من نمی‌بینم مگر بیخود

Аз он дам ки назар кардам дар он рухсори дуздида

از آن دم که نظر کردم در آن رخسار دزدیده

Гар афлотӯни бдидстии ҷамолу ҳасани он ма ро

گر افلاطون بدیدستی جمال و حسن آن مه را

зи ман девонатар гаштии зи ман бтар бшўридаҳ

ز من دیوانه‌تر گشتی ز من بتر بشوریده

Қадами ойӣнаи ҳодиси ҳдси ойӣнаи қидмат

قدم آیینه حادث حدث آیینه قدمت

Дар он ойӣнаи ин ҳар ду чу злФинши бпичидаҳ

در آن آیینه این هر دو چو زلفینش بپیچیده

Яке абрии варои ҳис ки боронаши ҳама ҷон аст

یکی ابری ورای حس که بارانش همه جان است

Нисори хоки ҷисм ӯ чаҳ боронҳо бборидаҳ

نثار خاک جسم او چه باران‌ها بباریده

Қмррўён гардунӣ бидида акси рухсораш

قمررویان گردونی بدیده عکس رخسارش

Хаҷал гашта аз он хӯбии пас гардани бхоридаҳ

خجل گشته از آن خوبی پس گردن بخاریده

Абади даст азал бигирифт сӯии қасри он маи барад

ابد دست ازل بگرفت سوی قصر آن مه برد

Бидида ҳар дуро ғайрати бад-ӣн ҳар ду бхндидаҳ

بدیده هر دو را غیرت بدین هر دو بخندیده

Ки гирдогирди қаср ӯ чаҳ широннд каз ғайрат

که گرداگرد قصر او چه شیرانند کز غیرت

Ба қасди хӯни ҷонбозон ва садиқон буғурреда

به قصد خون جانبازان و صدیقان بغریده

Ба ногуҳи ҷуст аз лафзам ки он шаҳ кист шамси аддӣн

به ناگه جست از لفظم که آن شه کیست شمس الدین

Шаҳи табризу хӯни ман дар ин гуфтани бҷўшидаҳ

شه تبریز و خون من در این گفتن بجوشیده