Чу дар дил пой биниҳодӣ бишуд аз дасти андеша
چو در دل پای بنهادی بشد از دست اندیشه
Миён бикшод асрор ва миён барбаст андеша
میان بگشاد اسرار و میان بربست اندیشه
Ба пеш ҷон даромад дил ки андар худ макун манзил
به پیش جان درآمد دل که اندر خود مکن منزل
Гарон ҷон дид мари ҷонро сабк бурҷаст андеша
گران جان دید مر جان را سبک برجست اندیشه
Расед аз ишқи ҷосусаш ки бисмии аллоҳи замини бӯсаш
رسید از عشق جاسوسش که بسم الله زمین بوسش
Дар ин андеша бихўд шуд ба ҳақи пайвасти андеша
در این اندیشه بیخود شد به حق پیوست اندیشه
Харобот батон дршди ҳарифи ратл ва соғар шуд
خرابات بتان درشد حریف رطل و ساغر شد
Ҳамаи ғайбаш мусаввир шуд зиҳии сармасти андеша
همه غیبش مصور شد زهی سرمست اندیشه
Бараст ӯ аз худандешӣ чунон омад з бе хешӣ
برست او از خوداندیشی چنان آمد ز بیخویشی
Ки аз ҳар каси ҳамеи пурсади аҷаб худ ҳаст андеша
که از هر کس همیپرسد عجب خود هست اندیشه
Фалак аз хавфи дил кам зад ду дасти хеш бар ҳам зад
فلک از خوف دل کم زد دو دست خویش بر هم زد
Ки аз ман кас нараст охир чигуна раст андеша
که از من کس نرست آخر چگونه رست اندیشه
Чунин андешаро ҳар кас наад домӣ ба пеш ва пас
چنین اندیشه را هر کس نهد دامی به پیش و پس
Гумон дорад ки дргнҷд ба дому шасти андеша
گمان دارد که درگنجد به دام و شست اندیشه
Чу ҳар нақшӣ ки меҷӯяд зи андешаи ҳамеи равед
چو هر نقشی که میجوید ز اندیشه همیروید
Ту мар ҳар нақшро мапурсат ва худ биппараст андеша
تو مر هر نقش را مپرست و خود بپرست اندیشه
Ҷавоҳири ҷумлаи сокини бади ҳама ҳамчун амокини бад
جواهر جمله ساکن بد همه همچون اماکن بد
Шикофед ин ҷавоҳирроу беруни ҷусти андеша
شکافید این جواهر را و بیرون جست اندیشه
Ҷаҳони куҳнаро бингар гуҳии фарбеҳи гуҳии лоғар
جهان کهنه را بنگر گهی فربه گهی لاغر
Ки дарди куҳна зон дорад ки навзодаст андеша
که درد کهنه زان دارد که نوزاد است اندیشه
Ки дарди зиҳ азон дорад ки то шаҳи зода Эй зояд
که درد زه ازان دارد که تا شه زادهای زاید
Натиҷа сарбаланд омад чу шуд сурбаст андеша
نتیجه سربلند آمد چو شد سربست اندیشه
Чу дил аз ғам расӯл омад бар дил Ҷабраил омад
چو دل از غم رسول آمد بر دل جبرئیل آمد
Чу Марям аз ду сад исо шуда сет обаст андеша
چو مریم از دو صد عیسی شدهست آبست اندیشه
Чу шаҳди шамс табризӣ фазояд дар мизоҷами хӯн
چو شهد شمس تبریزی فزاید در مزاجم خون
Аз он чун захми Фсодии раг дил хаст андеша
از آن چون زخم فصادی رگ دل خست اندیشه