Зиҳии базми худовандии зиҳӣ майҳои шоҳона

زهی بزم خداوندی زهی می‌های شاهانه

Зиҳии яғмо ки май оради шаҳи қФҷоқи таркона

زهی یغما که می‌آرد شه قفجاق ترکانه

Дилами оҳан ҳаме хоед аз он лаълин лабӣ ки ӯ

دلم آهن همی‌خاید از آن لعلین لبی که او

Канор лутф бигушоед миёни ҳалқаи мастона

کنار لطف بگشاید میان حلقه مستانه

Ҳар он ҷонӣ ки шуд маҷнӯн ба ишқи ҳолат бе чун

هر آن جانی که شد مجنون به عشق حالت بی‌چون

Куҷо гирад қарор акнӯн бад-ӣни афсуну афсона

کجا گیرد قرار اکنون بدین افسون و افسانه

Чу ӯ турра барафшонад сӯии ошиқ ҳаме донад

چو او طره برافشاند سوی عاشق همی‌داند

Ки аз занҷир ҷунбидан биҷунбад шӯри девона

که از زنجیر جنبیدن بجنبد شور دیوانه

Ба ишқи турраҳои ӯ ки ҷаъду шох шох омад

به عشق طره‌های او که جعد و شاخ شاخ آمد

Дили ман шох шох ояд чу дандон дар сари шона

دل من شاخ شاخ آید چو دندان در سر شانه

Чаҳ барҳам гаштаанд ин дами ҳарифони дил аз мастӣ

چه برهم گشته‌اند این دم حریفان دل از مستی

Барои ҷонат эй маи рӯи сиррии дркн дар ин хона

برای جانت ای مه رو سری درکن در این خانه

Агар соқии надодат май дило дар гул чаҳ афтодӣ

اگر ساقی ندادت می دلا در گل چه افتادی

Вагар он машк накушод ӯ чаро пари гашти паймона

وگر آن مشک نگشاد او چرا پر گشت پیمانه

Худовандо дар ин беша чаҳ гум гашта сети андеша

خداوندا در این بیشه چه گم گشته‌ست اندیشه

Тании тан куҷо монад миёни ҷону ҷонона

تنی تن کجا ماند میان جان و جانانه

Биё эй шамси табризӣ ки дар рифъати сулаймонӣ

بیا ای شمس تبریزی که در رفعت سلیمانی

Ки аз ишқати ҳама мурғон шуданд аз дом ва аз дона

که از عشقت همه مرغان شدند از دام و از دانه