ё раб чаҳ касаст он ма ё раб чаҳ касаст он ма

یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه

Каз чеҳраи бузади оташ дар хайма ва дар харгаҳ

کز چهره بزد آتش در خیمه و در خرگه

Андари зқни Юсуфи чоҳӣ чаҳ аҷаби чоҳӣ

اندر ذقن یوسف چاهی چه عجب چاهی

Сад Юсуфи канъонии андари так он хуш чаҳ

صد یوسف کنعانی اندر تک آن خوش چه

Охир чаҳ кунад Юсуф каз чоҳ бипарҳезад

آخر چه کند یوسف کز چاه بپرهیزد

Кӯи дидаи рбўдстш ва он чоҳи миёни раҳ

کو دیده ربودستش و آن چاه میان ره

Он кас ки рабӯд аз рухи мари коҳи рибоён ро

آن کس که ربود از رخ مر کاه ربایان را

Инсоф бидиҳ охир бо ӯ чаҳ кунад як ки

انصاف بده آخر با او چه کند یک که

Зинҳор нигаҳдоред зон ғамзаи забонҳо ро

زنهار نگهدارید زان غمزه زبان‌ها را

Кӯи маст буд хуфта аз ҳоли ҳамаи огаҳ

کو مست بود خفته از حال همه آگه

Шатранҷ ҳаме бозад бо банда ва ин турфа

شطرنج همی‌بازد با بنده و این طرفه

Кандар ду ҷаҳони шаҳ ӯ ваз банда бихоҳад шаҳ

کاندر دو جهان شه او وز بنده بخواهد شه

Ҷон бахшад ва ҷон бахшад чндонки фаноҳо ро

جان بخشد و جان بخشد چندانک فناها را

Дар хона ва мон уфтад ҳам мотам ва ҳам оўаҳ

در خانه و مان افتد هم ماتم و هم آوه

ӯ ҷон баҳоронаст ҷонҳост дарахтонаш

او جان بهاران است جان‌هاست درختانش

Ҷон ҳо шавад обистани ҳам насл диҳад ҳам зиҳ

جان‌ها شود آبستن هم نسل دهد هم زه

Ҳар оина кӯ бинад шамс алҳақ табризӣ

هر آینه کو بیند شمس الحق تبریزی

Ҳам оинаи брсўзди ҳам оина гуяд ха

هم آینه برسوزد هم آینه گوید خه