Дидам рухи тарсоро бо мо чу гули ашкФтаҳ

دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفته

Ҳам хилват ва ҳам бегуҳ дар дайри сафои рафта

هم خلوت و هم بی‌گه در دیر صفا رفته

Бо он ма бе нуқсони сармаст шудаи рақсон

با آن مه بی‌نقصان سرمست شده رقصان

Дастии сари зулф ӯ дастӣ ме бигрифта

دستی سر زلف او دستی می بگرفته

Дар рустаи бозорӣ ҳар ҷо бидиҳ ағёрӣ

در رسته بازاری هر جا بده اغیاری

Дар ҷонаш зада нораии он хӯнии ошуфта

در جانش زده ناری آن خونی آشفته

Ва он лаъл чу бигушоед то қанд шукр хоед

و آن لعل چو بگشاید تا قند شکر خاید

Аз арш нисор ояд баси гавҳари носуфта

از عرش نثار آید بس گوهر ناسفته

Дили дуздад ва бастанд вази сар дилат донад

دل دزدد و بستاند وز سر دلت داند

То ҷумлаи Фрўхўонди пинҳонии ногуфта

تا جمله فروخواند پنهانی ناگفته

Аз ҳасани парии зодаи сад бедил ва дил дода

از حسن پری زاده صد بی‌دل و دل داده

Дар ҳар тарафи афтодаи ҳам як як ва ҳам ҷуфта

در هر طرف افتاده هم یک یک و هم جفته

Нурӣ ки аз ӯ тобад ҳар чашм ки бартобад

نوری که از او تابد هر چشم که برتابد

Бедор абад ёбад дар колбуди хуфта

بیدار ابد یابد در کالبد خفته

Аз ҳафт фалаки беруни ваз ҳар ду ҷаҳони афзӯн

از هفت فلک بیرون وز هر دو جهان افزون

Венаи турфа ки он бе чун андари дили бнҳФтаҳ

وین طرفه که آن بی‌چون اندر دل بنهفته

Аз баҳри чунин мушкили табриз шудаи ҳосил

از بهر چنین مشکل تبریز شده حاصل

Ва андари паии шамси аддӣни пои дили ман кФтаҳ

و اندر پی شمس الدین پای دل من کفته