Имрӯзи бути хандон мебахш кунад ханда

امروز بت خندان می‌بخش کند خنده

Олами ҳама хандон шуд бигузашт зи ҳади ханда

عالم همه خندان شد بگذشت ز حد خنده

Пайвастаи ҳасад будӣ пурғусса валек ин дам

پیوسته حسد بودی پرغصه ولیک این دم

намеҷӯшад ва май равед аз айни ҳасади ханда

می‌جوشد و می‌روید از عین حسد خنده

Дар ман бингар эй ҷон то ҳар ду салафи хндим

در من بنگر ای جان تا هر دو سلف خندیم

Кони ханда бепоён оварад мадади ханда

کان خنده بی‌پایان آورد مدد خنده

Барбаста ва бррстаҳ ғарқанд дар ин руста

بربسته و بررسته غرقند در این رسته

То бо ҳамагон бошад аз айни абади ханда

تا با همگان باشد از عین ابد خنده

То чанд ниҳон хандам пинҳон накунам зини пас

تا چند نهان خندم پنهان نکنم زین پس

Ҳар чанд ниҳон дорам аз ман биҷаҳад ханда

هر چند نهان دارم از من بجهد خنده

Вари ту пинҳони дории номӯси ту ман донам

ور تو پنهان داری ناموس تو من دانم

Кандар сар ҳар мӯят дарҷаст ду сад ханда

کاندر سر هر مویت درجست دو صد خنده

Ҳар зарра ки мепуед беханда наме равед

هر ذره که می‌پوید بی‌خنده نمی‌روید

Аз нест сӯй ҳастӣ моро кӣ кашад ханда

از نیست سوی هستی ما را کی کشد خنده

Хандаи падару модар дар чархи даровардат

خنده پدر و مادر در چرخ درآوردت

Бинмуд ба ҳар таврати алтофи аҳади ханда

بنمود به هر طورت الطاف احد خنده

Он дам ки даҳон хандад дар ханда ҷон бингар

آن دم که دهان خندد در خنده جان بنگر

Кони ханда бедандон дар лаби бунаади ханда

کان خنده بی‌دندان در لب بنهد خنده

Хониш
ғзл шморҳ 2316 — ъндлӣб