Мастии даҳ ва ҳастӣ даҳ эй ғамзаи хумора

مستی ده و هستی ده ای غمزه خماره

Ту дилбару устодии мо ошиқ ва ин кора

تو دلبر و استادی ما عاشق و این کاره

Мо бар сар ҳар пушта гум карда сари ришта

ما بر سر هر پشته گم کرده سر رشته

Бечора ту гашта ту чораи бечора

بیچاره تو گشته تو چاره بیچاره

Сад чашма Биҷӯшоне дар сина чун мармар

صد چشمه بجوشانی در سینه چون مرمر

эй об равон карда аз мармар ва аз хора

ای آب روان کرده از مرمر و از خاره

эй санги сияҳро ту карда мадади дида

ای سنگ سیه را تو کرده مدد دیده

Вай аз пас навмидии бишкуфтаи гул аз сора

وی از پس نومیدی بشکفته گل از ساره

эй нур равон карда аз пиҳи ду чашми мо

ای نور روان کرده از پیه دو چشم ما

Ва андеша равон карда аз хӯни дили пора

و اندیشه روان کرده از خون دل پاره