Куҷост соқии ҷон то ба ҳам занад мо ро

کجاست ساقی جان تا به هم زند ما را

Брўбд аз дили мо фикри дайу фардо ро

بروبد از دل ما فکر دی و فردا را

Чунуи дарахт кам уфтад паноҳи мурғон ро

چنو درخت کم افتد پناه مرغان را

Чунуи амир бибояд сипоҳи савдо ро

چنو امیر بباید سپاه سودا را

Равон шавад зи раҳи синаи сад ҳазор парӣ

روان شود ز ره سینه صد هزار پری

Чу бар қнинаҳ бихонад фусуни эҳё ро

چو بر قنینه بخواند فسون احیا را

Куҷост шери шикорӣу ҳамлаҳои хушаш

کجاست شیر شکاری و حمله‌های خوشش

Ки пар кунанд зи оҳӯии машки саҳро ро

که پر کنند ز آهوی مشک صحرا را

з машриқасту зи хуршеди нури олам ро

ز مشرقست و ز خورشید نور عالم را

з одамаст дару наслу бачаи ҳавво ро

ز آدمست در و نسل و بچه حوا را

Куҷост баҳр ҳақоиқ куҷост абри карам

کجاست بحر حقایق کجاست ابر کرم

Ки чашмҳои равон додааст хоро ро

که چشمه های روان داده است خارا را

Куҷост кони шаҳ мо нест лек он бошад

کجاست کان شه ما نیست لیک آن باشد

Ки чашм банд кунад сҳрҳоши бино ро

که چشم بند کند سحرهاش بینا را

Чунон бибандади чашмат ки зарраро бинӣ

چنان ببندد چشمت که ذره را بینی

Миёни рӯз ва набинӣ ту шамси кубро ро

میان روز و نبینی تو شمس کبری را

зи чашм банд вайаст онки заврақии бинӣ

ز چشم بند وی است آنکه  زورقی بینی

Миёни баҳр ва набинӣ ту мавҷи дарё ро

میان بحر و نبینی تو موج دریا را

Туро тпидни заврақи зи баҳр ғмз кунад

تو را تپیدن زورق ز بحر غمض کند

Чунонк ҷунбиши мардум ба рӯзи аъамӣ ро

چنانکه جنبش مردم به روز اعمی را

Нахондае хатми аллоҳи худои меҳр наад

نخوانده‌ای ختم الله خدای مهر نهد

Ҳамӯи кушояди меҳру баради ғтоҳо ро

همو گشاید مهر و برد غطاها را

Ду чашми бастаи ту дар хоби нақшҳо бинӣ

دو چشم بسته تو در خواب نقش‌ها بینی

Ду чашм боз шавад пардаи он тамошо ро

دو چشم باز شود پرده آن تماشا را

Аҷаби мадор агар ҷони ҳиҷоби ҷононст

عجب مدار اگر جان حجاب جانانست

Риёзатӣ кун ва бигзор нафаси ғавғо ро

ریاضتی کن و بگذار نفس غوغا را

Аҷабтар инак хилоиқи мисоли парвона

عجبتر اینک خلایق مثال پروانه

Ҳаме паранд ва набинӣ ту шамъи дилҳо ро

همی‌پرند و نبینی تو شمع دل‌ها را

Чаҳ ҷурм кардӣ эй чашми мо ки бандат кард

چه جرم کردی ای چشم ما که بندت کرد

Бзор ва тавба кун ва тарк кун хатоҳо ро

بزار و توبه کن و ترک کن خطاها را

Сазост ҷисми бФрсўдни ин чунин ҷон ро

سزاست جسم بفرسودن این چنین جان را

Сазост машии алии алроси он тақозо ро

سزاست مشی علی الراس آن تقاضا را

Хамӯш бош ки то ваҳйҳои ҳақи шинавӣ

خموش باش که تا وحی‌های حق شنوی

Ки сад ҳазор ҳаётаст ваҳй гуё ро

که صد هزار حیاتست وحی گویا را

Хониш
ғзл шморҳ 233 — прӣ соткнӣ ъндлӣб