эй табли раҳил аз тараф чарх шунида
ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده
Ваии рахт аз ин ҷой бидон ҷой кашида
وی رخت از این جای بدان جای کشیده
эй наргиси чашму рух чун лолаи куҷое
ای نرگس چشم و رخ چون لاله کجایی
Аз гӯри ту он наргис ва он лолаи дамида
از گور تو آن نرگس و آن لاله دمیده
Андари лаҳад бе дар ва бе боми Муқӣмӣ
اندر لحد بیدر و بیبام مقیمی
эй бар дар ва бар бом ба сад нози давида
ای بر در و بر بام به صد ناز دویده
Кӯи шеваи абрӯии ту кӯи ғамзаи чашмат
کو شیوه ابروی تو کو غمزه چشمت
эй чашми бад марг бидон ҳар ду расида
ای چشم بد مرگ بدان هر دو رسیده
эй дасти ту бӯсаи гуҳи лабҳои азизон
ای دست تو بوسه گه لبهای عزیزان
Дар дасти фанои мондаи ту бо дасти бурӣда
در دست فنا مانده تو با دست بریده
Инҳо ҳама саҳласт агар мурғи замират
اینها همه سهل است اگر مرغ ضمیرت
Бар чарх парида буду доми дарида
بر چرخ پریده بود و دام دریده
Сӯрат чаҳ кам ояд чаҳ баради ҷон ба саломат
صورت چه کم آید چه برد جان به سلامت
Музей чаҳ кам ояд чу буд пои раҳида
موزه چه کم آید چو بود پای رهیده
Сад шукр кунад ҷон чу раҳад аз тану сӯрат
صد شکر کند جان چو رهد از تن و صورت
эй бехабар аз чошнии ҷони ҷарида
ای بیخبر از چاشنی جان جریده
Кӯи лиззати обу гулу кӯи оби ҳаётӣ
کو لذت آب و گل و کو آب حیاتی
Кӯи қуббаи гардунӣу кӯи боми хамида
کو قبه گردونی و کو بام خمیده
ё раб чаҳ тилисмаст каз он хулди нФўрим
یا رب چه طلسم است کز آن خلد نفوریم
Мо дар так ин дӯзахи амшоҷи хазида
ما در تک این دوزخ امشاج خزیده
Маҳсуд фалак бӯдау масҷуди млоик
محسود فلک بوده و مسجود ملایک
Вази ҳиммати нопоки зи мо деви рамида
وز همت ناپاک ز ما دیو رمیده
Боғи ойу зи борони сухани наргису гули чин
باغ آی و ز باران سخن نرگس و گل چین
Наргиси надиҳади қатрае аз боми чакида
نرگس ندهد قطره ای از بام چکیده
Барбанд даҳон аз сухану бодаи лаби нӯш
بربند دهان از سخن و باده لب نوش
То қисса кунад чашми хумор аз раҳи дида
تا قصه کند چشم خمار از ره دیده