?ҳуллои соқии биёи соғари марои даҳ

هلا ساقی بیا ساغر مرا ده

Зарами бустон май чун зари марои даҳ

زرم بستان می چون زر مرا ده

Ба ҳақи он ки дар сар дорам аз ту

به حق آن که در سر دارم از تو

Чу хамро во кунӣ сари сари марои даҳ

چو خم را وا کنی سر سر مرا ده

Ба дигари каси мада ончам намӯдӣ

به دیگر کس مده آنچم نمودی

Марои даҳ он ва он дигари марои даҳ

مرا ده آن و آن دیگر مرا ده

Сараш магушо магӯ номаш ки он чист

سرش مگشا مگو نامش که آن چیست

Агар заҳраст агар шукри марои даҳ

اگر زهر است اگر شکر مرا ده

Аз он май ҷаъфари тайёри хӯрдаи сет

از آن می جعفر طیار خورده‌ست

Шудам бедаст чун ҷаъфари марои даҳ

شدم بی‌دست چون جعفر مرا ده

Бипаймо он шаробиро ки бӯяш

بپیما آن شرابی را که بویش

Ба аз машкаст ва аз анбари марои даҳ

به از مشک است و از عنبر مرا ده

Сқоҳми рбҳми ратлӣ шигарф аст

سقاهم ربهم رطلی شگرف است

Ниҳон аз муъмину кофари марои даҳ

نهان از مؤمن و کافر مرا ده