Як ҷоми зи сад ҳазор ҷон ба

یک جام ز صد هزار جان به

Бархезу қумоши мо гарав на

برخیز و قماش ما گرو نه

Мо аз худ хеш тавба кардем

ما از خود خویش توبه کردیم

Мо ҳеҷ намерӯем аз ин даҳ

ما هیچ نمی‌رویم از این ده

Як ранг кунад шароби мо ро

یک رنگ کند شراب ما را

То ҳар ду яке шавад киу ма

تا هر دو یکی شود که و مه

Дарвеши зи хештан тиҳӣ шуд

درویش ز خویشتن تهی شد

Пари даҳ ту шароби фақри пари даҳ

پر ده تو شراب فقر پر ده

Бархез ва ба зиҳ кун он камон ро

برخیز و به زه کن آن کمان را

Моием камону бода чун зиҳ

ماییم کمان و باده چون زه

Барҷоӣ бимонад ақли пурфеъл

برجای بماند عقل پرفعل

Инаст сазои пери фарбеҳ

این است سزای پیر فربه

Мо ғам нахӯрем худ кӣ дидаи сет

ما غم نخوریم خود کی دیده‌ست

Ту бори кашӣ ва ӯ кунад ъа

تو بار کشی و او کند عه

Бигурез зи ғам ба сӯии шаҳи рӯ

بگریز ز غم به سوی شه رو

Вази хонаи орияти буруни ҷа

وز خانه عاریت برون جه