Ҷони омада дар ҷаҳони сода

جان آمده در جهان ساده

Вази мураккаби тан шудаи пиёда

وز مرکب تن شده پیاده

Сайл омаду дррбўди ҷон ро

سیل آمد و درربود جان را

Он сайли зи баҳрҳо зиёда

آن سیل ز بحرها زیاده

Ҷони оби латифи дидаи худ ро

جان آب لطیف دیده خود را

Дар хеши ду чашмро кушода

در خویش دو چشم را گشاده

Аз худ ширин чунонк шукр

از خود شیرین چنانک شکر

Ваз хеш Биҷӯш ҳамчуи бода

وز خویش بجوش همچو باده

Халқон биниҳода чашм дар ҷон

خلقان بنهاده چشم در جان

Ҷони чашм ба хеши дрнҳодаҳ

جان چشم به خویش درنهاده

Худро ҳам хеш саҷда карда

خود را هم خویش سجده کرده

Бесоҷду масҷиду саҷҷода

بی‌ساجد و مسجد و سجاده

Ҳам бар лаби хеш бӯса дода

هم بر لب خویش بوسه داده

К-эии шодии ҷону ҷони шода

کای شادی جان و جان شاده

Ҳар чизи з ҳамдигар бзоид

هر چیز ز همدگر بزاید

эй ҷони ту зи ҳеҷ кас назода

ای جان تو ز هیچ کس نزاده

намеронад сӯии шаҳри табриз

می‌راند سوی شهر تبریز

Ҷон чун шутуру бадани қаллода

جان چون شتر و بدن قلاده