Сад хуморасту тараб дар назари он дида

صد خمار است و طرب در نظر آن دیده

Ки дар он рӯй назар карда буд дуздида

که در آن روی نظر کرده بود دزدیده

Сад нишотасту ҳавас дар сари он сармастӣ

صد نشاط است و هوس در سر آن سرمستی

Ки рухи худ ба кафи пош буд молидаа

که رخ خود به کف پاش بود مالیده

Ишвау макр замона напазирад гӯшӣ

عشوه و مکر زمانه نپذیرد گوشی

Ки салом аз лаби он ёр буд бишнида

که سلام از لب آن یار بود بشنیده

Печи зулфаш чу надидӣ ту бирав маъзӯрӣ

پیچ زلفش چو ندیدی تو برو معذوری

эй ту дар неку бади даври замони печида

ای تو در نیک و بد دور زمان پیچیده

Не тарошӣаст ки андари не сӯрат бидамад

نی تراشی است که اندر نی صورت بدمد

Ҳеҷ дидӣ ту Не бенафасӣ нолида

هیچ دیدی تو نیی بی‌نفسی نالیده

Гар бидонад ки ҳарифи лаб кӣ хоҳад шуд

گر بداند که حریف لب کی خواهد شد

Кӣ биринҷади з баридани қалами болида

کِیْ برنجد ز بریدن قلم بالیده

Гар бипурсанд чаҳ фарқаст миёни туу ғайр

گر بپرسند چه فرق است میان تو و غیر

Фарқи ин бас ки тӯии фарқи марои хоридаҳ

فرق این بس که توی فرق مرا خاریده

Ҷуръа кун Фикўн бар сари он хок бирехт

جرعهٔ کَن فَیَکون بر سر آن خاک بریخت

Лаби ушшоқи ҷаҳони хоки туро лесида

لب عشاق جهان خاک تو را لیسیده

Шамси табризи туро ишқи шиносад на хирад

شمس تبریز تو را عشق شناسد نه خرد

Бар дами бод баҳорӣ нарасад пусида

بر دم باد بهاری نرسد پوسیده