эй каҳрабои ишқати дилро ба худ кашида

ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده

Дили рафтаи мо паии дил чун бе дилони давида

دل رفته ما پی دل چون بی‌دلان دویده

Дуздидаи дили зи ҳасанат аз ишқи ҷомаи ворӣ

دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واری

То шаҳнаи фироқати дастони дили бурӣда

تا شحنه فراقت دستان دل بریده

Аз баси шукр ки ҷонам аз Мисри ишқи хӯрда

از بس شکر که جانم از مصر عشق خورده

Неро зи нолаи ман дар ҷони шукри дамида

نی را ز ناله من در جان شکر دمیده

Дар сояҳои ишқат эй хуш эй аршӣ

در سایه‌های عشقت ای خوش همای عرشی

Ҳар лаҳзаи бози ҷонҳо то арши брпридаҳ

هر لحظه باز جان‌ها تا عرش برپریده

эй шоди марғзорӣ кон ҷост вирду насрин

ای شاد مرغزاری کان جاست ورد و نسرین

Аз оби ишқи рустаи вена оҳӯон чареда

از آب عشق رسته وین آهوان چریده

Дидаи надидаи худро ва акнӯн зи оинаи ту

دیده ندیده خود را و اکنون ز آینه تو

Ҳар дидаи хештанро дар оина бидида

هر دیده خویشتن را در آینه بدیده

Срнои давлати ту эй шамси ҳақи табриз

سرنای دولت تو ای شمس حق تبریز

Гӯши рубоб ҷонӣ бартофта шунида

گوش رباب جانی برتافته شنیده