Аз бас ки мутриби дил аз ишқ кард нола

از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله

Он дилбарам даромад дар кафи яке пиёла

آن دلبرم درآمد در کف یکی پیاله

Афканд дар сари ман онч аз серуми برارد

افکند در سر من آنچ از سرم برآرد

Нав кард ишқи моро бодаи ҳазорсола

نو کرد عشق ما را باده هزارساله

Май гашти дайну кешами ман масти вақти хешам

می‌گشت دین و کیشم من مست وقت خویشم

Неи насяро шиносам не бар касами ҳавола

نی نسیه را شناسم نی بر کسم حواله

Ман боғ ҷон бидодам чархишатро харидам

من باغ جان بدادم چرخشت را خریدم

Бар ҷом май нбштми ин байъро қибола

بر جام می‌نبشتم این بیع را قباله

эй сухраи замона барҳам бизан ту хона

ای سخره زمانه برهم بزن تو خانه

Кин кола беш арзади вонгаҳ чигуна кола

کاین کاله بیش ارزد وآنگه چگونه کاله

Барбанд ин даҳонро бигушо даҳони ҷон ро

بربند این دهان را بگشا دهان جان را

Бинӣ ки ҳар ду олам гардад яке нўолаҳ

بینی که هر دو عالم گردد یکی نواله

Напазирад он нўолаҳи ҷонат чу маст бошад

نپذیرد آن نواله جانت چو مست باشد

Сармасти хаду холаш кӣ бингарад ба хола

سرمست خد و خالش کی بنگرد به خاله

Ҷонҳои осмонии сармасти шамси табриз

جان‌های آسمانی سرمست شمس تبریز

Бигушоӣ чашм ва бингар парон шуда чу жола

بگشای چشم و بنگر پران شده چو ژاله