эй пок аз об ва аз гули пое дар ин гулам на

ای پاک از آب و از گل پایی در این گلم نه

Бедасту дили шдстми дастӣ бар ин дилам на

بی‌دست و دل شدستم دستی بر این دلم نه

Ман об тира гашта дар роҳ хира гашта

من آب تیره گشته در راه خیره گشته

Аз раҳи марои бурун бар дар садри манзилам на

از ره مرا برون بر در صدر منزلم نه

Корами зи печи зулфати шӯридаи гашту мушкил

کارم ز پیچ زلفت شوریده گشت و مشکل

Шӯридаи зулфи худро бар кори мушкилам на

شوریده زلف خود را بر کار مشکلم نه

Ҳар ҳосилӣ ки дорам беҳосилӣаст бе ту

هر حاصلی که دارم بی‌حاصلی است بی‌تو

Сайлоби ишқи худро бар кору ҳосилам на

سیلاب عشق خود را بر کار و حاصلم نه

Хоҳӣ ки гирди шамъами парвона рӯҳ бошад

خواهی که گرد شمعم پروانه روح باشد

Зон оташӣ ки дорӣ бар шамъи қобилам на

زان آتشی که داری بر شمع قابلم نه

Чун риштаи табами ман бо сад гиреҳи зи зулфат

چون رشته تبم من با صد گره ز زلفت

Ҳамчун гиреҳи замонӣ бар зулфи слслм на

همچون گره زمانی بر زلف سلسلم نه

Аз чашм туаст ҷонои пурсаҳари чоҳи Бобул

از چشم توست جانا پرسحر چاه بابل

Саҳарӣ бикун ҳалолӣ дар чоҳи Бобулам на

سحری بکن حلالی در چاه بابلم نه

Гуфтӣ аласт зон дами ҳосил шудаи сети ҷонам

گفتی الست زان دم حاصل شده‌ست جانم

Тъўиз кун балиро бар ҷони ҳомилам на

تعویذ کن بلی را بر جان حاملم نه

Кӣ бошад он замонии кони абрро бароне

کی باشد آن زمانی کان ابر را برانی

Гӯйии биёу рухро бар моҳи комилам на

گویی بیا و رخ را بر ماه کاملم نه

эй шамси ҳақи табриз ар мқбласт ҷонам

ای شمس حق تبریز ار مقبل است جانم

Иқболи васли худро бар ҷони мқблм на

اقبال وصل خود را بر جان مقبلم نه