Он дам ки дар рибоед бод аз рухи ту парда

آن دم که در رباید باد از رخ تو پرده

Зинда шавад биҷунбад ҳар ҷо ки ҳаст мурда

زنده شود بجنبد هر جا که هست مرده

Аз ҷанги сӯии сози ои вази нозу хашми бозо

از جنگ سوی ساز آ وز ناز و خشم بازآ

эй рахтҳои худро аз рахти мо наварда

ای رخت‌های خود را از رخت ما نورده

эй бахту боМуродӣ кандар сабӯҳи шодӣ

ای بخت و بامرادی کاندر صبوح شادی

Он ҷоми киқбодӣ ту дода мо бихӯрада

آن جام کیقبادی تو داده ما بخورده

Андеша кард сайрон дар ҳиҷру гашти скрон

اندیشه کرد سیران در هجر و گشت سکران

Софат чигуна бошад чун ҷони Фзости дарда

صافت چگونه باشد چون جان فزاست درده

Ту офтоби мое аз кӯҳ агар броиӣ

تو آفتاب مایی از کوه اگر برآیی

Чаҳ ҷӯшҳо براردи ин олами фусурда

چه جوش‌ها برآرد این عالم فسرده

эй дӯши лаб кушода дод набот дода

ای دوش لب گشاده داد نبات داده

Хуши ваъдае ниҳодаи мо рӯзҳо шимурда

خوش وعده‌ای نهاده ما روزها شمرده

Бар бода ва бар афюни ишқи ту брФзўдаҳ

بر باده و بر افیون عشق تو برفزوده

Ва аз офтоб ва аз маи рӯяти гарави ббрдаҳ

و از آفتاب و از مه رویت گرو ببرده

эй шер ҳар шикории охири равои надорӣ

ای شیر هر شکاری آخر روا نداری

Дилро ба хурдагирӣ сӯзяши ҳамчуи хурда

دل را به خرده گیری سوزیش همچو خرده

Гарчи дар ин ҷаҳонами фатвои надоди ҷонам

گرچه در این جهانم فتوی نداد جانم

Гирду дарози гаштан бар тамаъи ним гарда

گرد و دراز گشتن بر طمع نیم گرده

эй дӯст чанд гӯйӣ ки аз чаҳ зарди рӯе

ای دوست چند گویی که از چه زرد رویی

СФроиим барорам дар шӯри хеши зарда

صفراییم برآرم در شور خویش زرده

Кӣ рағми чашми бадро ореи ту ҷаъди худ ро

کی رغم چشم بد را آری تو جعد خود را

Кинро ба ту супурдам эй дил ба мо супурда

کاین را به تو سپردم ای دل به ما سپرده

Не бо ту иттифоқами неи сабр дар фироқам

نی با تو اتفاقم نی صبر در فراقم

зи осеби ин ду ҳолат ҷон мешавад фишурда

ز آسیب این دو حالت جان می‌شود فشرده

Ҳам ту бигӯ ки гуфтат колнқши фӣ алҳҷр шуд

هم تو بگو که گفتت کالنقش فی الحجر شد

Гуфтори мо зи дилҳо зу мешавад ситурда

گفتار ما ز دل‌ها زو می‌شود سترده