эй аз ту ман брстаҳ эй ҳам туам бихӯрада

ای از تو من برسته ای هم توام بخورده

Ҳам дар ту май гудозам чун аз туами фусурда

هم در تو می‌گدازم چون از توام فسرده

Гуҳ дар кафами фишории гуҳи зери по ба ҳар ғам

گه در کفم فشاری گه زیر پا به هر غم

Зеро ки менагардад ангури нофишурда

زیرا که می‌نگردد انگور نافشرده

Чун нури офтобӣ бар хок мо фикандӣ

چون نور آفتابی بر خاک ما فکندی

Ва он гоҳи андаки андаки бози он тарафи ббрдаҳ

و آن گاه اندک اندک باز آن طرف ببرده

Аз равзани тани худ чун нур бозгардем

از روزن تن خود چون نور بازگردیم

Дар қурси офтобии пок аз гуноҳу хурда

در قرص آفتابی پاک از گناه و خرده

Он кас ки қурс бинад гуяд ки гашти зинда

آن کس که قرص بیند گوید که گشت زنده

Ва он кӯ ба равзан ояд гуяд фалон бамурда

و آن کو به روزن آید گوید فلان بمرده

Дар ҷоми ранҷу шодии пӯшидаи асли мо ро

در جام رنج و شادی پوشیده اصل ما را

Дар мағз асл софем боқӣ бимонада дарда

در مغز اصل صافیم باقی بمانده درده

эй асли асли дилҳо эй шамси ҳақи табриз

ای اصل اصل دل‌ها ای شمس حق تبریز

эй сад ҷигари кабобат то чист қадари гарда

ای صد جگر کبابت تا چیست قدر گرده