Чун нолад ин мискин ки то раҳм ояд он дилдорро ?

چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را‌؟

Хӯни боради ин чашмон ки то байнами ман он гулзор ро

خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را

Хуршед чун аФрўздм то ҳиҷри камтари сўздм

خورشید چون افروزدم تا هجر کمتر سوزدم

Дили ҳилтии омўздм каз сар бигирам кор ро

دل حیلتی آموزدم کز سر بگیرم کار را

эй ақли кули зуфунун таълим фармо як фусун

ای عقل کلِ ذوفنون تعلیم فرما یک فسون

Каз ваии бхизд дар даруни раҳмии нигорин ёр ро

کز وی بخیزد در درون رحمی نگارین یار را

Чун нури он шамъи чгл май дрнёбди ҷону дил

چون نور آن شمع چگل می‌درنیابد جان و دل

Кӣ донад охири обу гули дилхоҳи он айёр ро

کی داند آخر آب و گل دلخواه آن عیار را

Ҷбрил бо лутфу рушди аҷҷали саминро чун чшд

جبریل با لطف و رشد عجل سمین را چون چشد

Ин дому дона кӣ кашад анқои хуши минқор ро

این دام و دانه کی کشد عنقای خوش منقار را

Анқо ки ёбад доми кас ? дар пеши он анқои магас

عنقا که یابد دام کس‌‌؟ در پیش آن عنقا مگس

эй анкабути ақли бас , то кӣ тании ин торро ?

ای عنکبوت عقل بس، تا کی تنی این تار را‌‌؟

Кӯи он Масеҳи хуши дамӣ бе воситаи Марями имӣ

کو آن مسیح خوش دمی بی‌واسطه مریم یمی

Каз ваии дили тарсои ҳаме пора кунад зуннор ро

کز وی دل ترسا همی پاره کند زنار را

Даҷоли ғам чун оташӣ густард зи оташи мФршӣ

دجال غم چون آتشی گسترد ز آتش مفرشی

Кӯи исои хнҷркшии даҷоли бдкрдор ро

کو عیسیِ خنجرکشی دجال بدکردار را

Танро саломатҳо зи ту ҷонро қиёматҳо зи ту

تن را سلامت‌ها ز تو جان را قیامت‌ها ز تو

Исои аломатҳо зи ту васли қиёмати вор ро

عیسی علامت‌ها ز تو وصل قیامت‌وار را

Соғари зи ғам дар сар фитад чун санг дар соғар фитад

ساغر ز غم در سر فتد چون سنگ در ساغر فتد

Оташ ба хор андар фитад чун гул набошад хор ро

آتش به خار اندر فتد چون گل نباشد خار را

Мондам зи узрои Вомиқӣ чун ман набудам лоиқӣ

ماندم ز عذرا وامقی چون من نبودم لایقی

Лекини хумори ошиқӣ дар сари дили хумор ро

لیکن خمار عاشقی در سر دل خمار را

Шатранҷи давлати шоҳро сад ҷон ба харҷаши роҳ ро

شطرنج دولت شاه را صد جان به خرجش راه را

Сад ки ҳамоили коҳро сад дарди дардии хор ро

صد که حمایل کاه را صد درد دردی خوار را

Байнам ба шаҳи восил шуда май аз худии фосил шуда

بینم به شه واصل شده می از خودی فاصل شده

Вази шоҳи ҷони ҳосил шудаи ҷонҳо дар ӯ девор ро

وز شاه جان حاصل شده جان‌ها در و دیوار را

Бошад ки он шоҳи ҳрўн зон лутф аз ҳадҳо бурун

باشد که آن شاهِ حرون زان لطفِ از حدها برون

Мансӯх гирданд кунун он расми истиғфор ро

منسوخ گرداند کنون آن رسم استغفار را

Ҷонӣ ки рӯи ин сӯ кунад бо боязид ӯ ху кунад

جانی که رو این سو کند با بایزید او خو کند

ё дар сенае рӯ кунад ё бӯ диҳад аттор ро

یا در سنایی رو کند یا بو دهد عطار را

Махдуми ҷон каз ҷом ӯ сармаст шуд айём ӯ

مخدوم جان کز جام او سرمست شد ایام او

Гоҳе ки гӯйии ном ӯ лозими шимури такрор ро

گاهی که گویی نام او لازم شمر تکرار را

Олии худованди шамси дайни табриз аз ӯ ҷони замин

عالی خداوند شمس دین تبریز از او جان زمین

Пурнур чун арши макин ков рашк шуд анвор ро

پرنور چون عرش مکین کاو رشک شد انوار را

эй сад ҳазорон офарин бар соъати фаррух тарин

ای صد هزاران آفرین بر ساعت فرخ‌ترین

Кони нотиқи рӯҳ аломин бигушоед он асрор ро

کان ناطق روح الامین بگشاید آن اسرار را

Дар покӣ бемеҳру кин дар базми ишқ ӯ нишин

در پاکی بی‌مهر و کین در بزم عشق او نشین

Дар парда мункир бибин он пардаи сдмсмор ро

در پرده منکر ببین آن پرده صدمسمار را