Ту ҷону ҷаҳонии кримои маро

تو جان و جهانی کریما مرا

Чаҳ ҷону ҷаҳон аз куҷо то куҷо

چه جان و جهان از کجا تا کجا

Ки ҷони худ чаҳ бошад бар ошиқон

که جان خود چه باشد بر عاشقان

Ҷаҳони худ чаҳ бошад бар авлиё

جهان خود چه باشد بر اولیا

На бар пушт говӣаст ҷумлаи замин

نه بر پشت گاویست جمله زمین

Ки дар марғзор ту дорад чаро

که در مرغزار تو دارد چرا

Дар он корвонӣ ки кули замин

در آن کاروانی که کل زمین

Яке гоўборст ва ту раҳи намо

یکی گاوبارست و تو ره نما

Дар анбори фазли ту баси дона ҳост

در انبار فضل تو بس دانه‌هاست

Ки он нашканад зери ҳафт Асия

که آن نشکند زیر هفت آسیا

Ту дар чашми наққошу пинҳони зи чашм

تو در چشم نقاش و پنهان ز چشم

Зиҳии чашми банду зиҳии симё

زهی چشم بند و زهی سیمیا

Туро олимии ғайри ҳаждаҳи ҳазор

تو را عالمی غیر هجده هزار

Зиҳии кимиёу зиҳии кибриё

زهی کیمیا و زهی کبریا

Яке байти дигар бар ин қофия

یکی بیت دیگر بر این قافیه

Бигӯям балӣ вом дорам ту ро

بگویم بلی وام دارم تو را

Ки нгзорди ин вомро ҷузи фақир

که نگزارد این وام را جز فقیر

Ки фақраст дарёӣ дар вафо

که فقرست دریای در وفا

Ғанӣ аз бахилии ғании мондаи сет

غنی از بخیلی غنی مانده‌ست

Фақир аз саховати фақир аз сахо

فقیر از سخاوت فقیر از سخا

Хониш
ғзл шморҳ 240 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 240 — нознӣн бозӣон