Бода бидиҳ соқиои ишвау бодами мада

باده بده ساقیا عشوه و بادم مده

Вази ғами фардоу даии ҳеҷ ба ёдами мада

وز غم فردا و دی هیچ به یادم مده

Бода аз он хами ма пар куну пешами буна

باده از آن خم مِه پر کن و پیشم بنه

Гар нгшоими гиреҳи ҳеҷ кушодами мада

گر نگشایم گره هیچ گشادم مده

Чун гузарад май з сар гӯям эй хуши писар

چون گذرد می ز سر گویم ای خوش پسر

Бода нахоҳам дигар маст фитодам мада

باده نخواهم دگر مست فتادم مده

Чокари хандаи туами куштаи зиндаи туам

چاکر خنده توام کشته زنده توام

Гар на ки бандаи туами бодаи шодами мада

گر نه که بنده توام باده شادم مده

Фитна ба шаҳри туами куштаи қаҳри туам

فتنه به شهر توام کشته قهر توام

Гар на ки баҳри туами ҳеҷ муродами мада

گر نه که بهر توام هیچ مرادم مده

Садақа аз он лаъли кони бахш бар ин пурзён

صدقه از آن لعل کان بخش بر این پرزیان

Вари з барои ту ҷони садақаи надодами мада

ور ز برای تو جان صدقه ندادم مده

Аз сари кини даргузари бӯсаи даҳ эй лаби шукр

از سر کین درگذر بوسه ده ای لب شکر

Бар сар ҳар хоки сар гар наниҳодам мада

بر سر هر خاک سر گر ننهادم مده

Ҳар ки дувуми бори зоди ишқ бадв дод дод

هر که دوم بار زاد عشق بدو داد داد

Сад раҳ аз сидқ ва додгар бнзодми мада

صد ره از صدق و داد گر بنزادم مده

Шамси ҳақи нек ном шуд табризати мақом

شمس حق نیک نام شد تبریزت مقام

Гар нишкастам тамоми ҳеҷ ту додам мада

گر نشکستم تمام هیچ تو دادم مده

Хониш
ғзл шморҳ 2402 — ъндлӣб