Соқии ҷони ғайри он ратли гаронами мада

ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده

з онк бидодӣ нахусти ҳеҷ ҷузи онам мада

ز آنک بدادی نخست هیچ جز آنم مده

Шуҳранигорам зи ту айшу қарорами зи ту

شهره نگارم ز تو عیش و قرارم ز تو

Ҷони баҳорами зи ту расми хазонами мада

جان بهارم ز تو رسم خزانم مده

Ҷон чу тӯй бе шаккии пеши ту ҷони ҷонкӣ

جان چو توی بی‌شکی پیش تو جان جانکی

Бош маро эй яке ҳар ду ҷаҳонами мада

باش مرا ای یکی هر دو جهانم مده

Пардагӣу фоши ту офат ӯ бош ту

پردگی و فاش تو آفت او باش تو

Ҷон раҳе бош ту ҷону равонами мада

جان رهی باش تو جان و روانم مده

Дӯш бидодӣ маро аз кафи худ бода ро

دوش بدادی مرا از کف خود باده را

Чун ки чунинам дрои ҷуз ки чунонам мада

چون که چنینم درآ جز که چنانم مده

Ғайри шаробӣ чу зар эй санами симбр

غیر شرابی چو زر ای صنم سیمبر

Ҳеҷ надонам дигар з онк надонам мада

هیچ ندانم دگر ز آنک ندانم مده

Нест шудам дар чамани қуфл бар он дар бизан

نیست شدم در چمن قفل بر آن در بزن

Ҳар кӣ бипурсад зи ман ҳеҷ нишонами мада

هر کی بپرسد ز من هیچ نشانم مده

Шер парокандаам захми туро банда ам

شیر پراکنده‌ام زخم تو را بنده‌ام

Бе ту агар зиндаам ҷуз ба сгонми мада

بی‌تو اگر زنده‌ام جز به سگانم مده

Зон ма чун ахтарам зон гули тозау терм

زان مه چون اخترم زان گل تازه و ترم

Бе ҳамагони хўштрм бо ҳамагонами мада

بی‌همگان خوشترم با همگانم مده

Хусрави табризёни шамси ҳақи рӯҳён

خسرو تبریزیان شمس حق روحیان

Пар шуда аз ту даҳони захми забонами мада

پر شده از تو دهان زخم زبانم مده