зи луқмае ки бишуд дидаи туро парда

ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پرده

Махӯр ту беш ки зойеъ кунӣ саропарда

مخور تو بیش که ضایع کنی سراپرده

Ҳаёти хеш дар он луқма гарчи пиндорӣ

حیات خویش در آن لقمه گرچه پنداری

Замирро сбласт ону дидаро парда

ضمیر را سبل است آن و دیده را پرده

Чаро макун ту дар ин ҷо магӯ чаро накунам

چرا مکن تو در این جا مگو چرا نکنم

Ки чашми ҷонро гаштааст ин чаро парда

که چشم جان را گشته است این چرا پرده

Тилисми тан ки з ҳар заҳр шаҳд бинмуда сет

طلسم تن که ز هر زهر شهد بنموده‌ست

Арӯс парда намӯда сети мари туро парда

عروس پرده نموده‌ست مر تو را پرده

Чу луқмаро бибаредӣ хаёл пеш ояд

چو لقمه را ببریدی خیال پیش آید

Хаёлҳост шуда бар дар сафои парда

خیال‌هاست شده بر در صفا پرده

Хаёли табъ ба рӯй хаёл рӯҳ ояд

خیال طبع به روی خیال روح آید

зи ақл наъра барояд ки ҷони Фзои парда

ز عقل نعره برآید که جان فزا پرده

Дило ҷудои шӯ аз ин пардаҳои гӯногӯн

دلا جدا شو از این پرده‌های گوناگون

?ҳулло ки то накунад мари туро ҷудои парда

هلا که تا نکند مر تو را جدا پرده

Хониш
ғзл шморҳ 2414 — ъндлӣб