эй дар тавофи моҳи ту моҳу сипеҳри муштарӣ

ای در طواف ماه تو ماه و سپهر مشتری

эй омада дар чархи ту хуршеду чархи чанбарӣ

ای آمده در چرخ تو خورشید و چرخ چنبری

ё раби манам ҷӯёни ту ё худ тӯии ҷӯёни ман

یا رب منم جویان تو یا خود توی جویان من

эй нанги ман то ман манам ман дигарами ту дайгарӣ

ای ننگ من تا من منم من دیگرم تو دیگری

эй мо ва ман овехтаи ваии хӯн ҳар ду рехта

ای ما و من آویخته وی خون هر دو ریخته

Чизе дигар ангехта неи одамӣу неи парӣ

چیزی دگر انگیخته نی آدمی و نی پری

То по набошад зи онки пои моро ба хорстони барад

تا پا نباشد ز آنک پا ما را به خارستان برد

То сар набошад зи онки сар кофар шавад аз дўсрӣ

تا سر نباشد ز آنک سر کافر شود از دوسری

Обии миёни ҷӯи равони обии лаби ҷӯи бастаи ях

آبی میان جو روان آبی لب جو بسته یخ

Он тезрави ин сусти рӯи ҳин тези рӯ то нФсрӣ

آن تیزرو این سست رو هین تیز رو تا نفسری

Хуршед гуяд сангро зон тофтам бар санги ту

خورشید گوید سنگ را زان تافتم بر سنگ تو

То ту зи сангивораӣ пои дрнҳӣ дар гавҳарӣ

تا تو ز سنگی وارهی پا درنهی در گوهری

Хуршеди ишқи лами изл зон тофтаи сети андари дилат

خورشید عشق لم یزل زان تافته‌ست اندر دلت

Коўл физойӣ бандагӣу охири намоеи меҳтарӣ

کاول فزایی بندگی و آخر نمایی مهتری

Хуршед гуяд ғӯраро зон омадам дар матбахат

خورشید گوید غوره را زان آمدم در مطبخت

То сирка нафурӯшӣ дигар пеша кунӣ ҳалвогарӣ

تا سرکه نفروشی دگر پیشه کنی حلواگری

Шаҳи бозро гуяд ки ман зон бастаам ду чашми ту

شه باز را گوید که من زان بسته‌ام دو چشم تو

То бугсалӣ аз ҷинси худ ҷуз рӯй моро нанигарӣ

تا بگسلی از جنس خود جز روی ما را ننگری

Гуяд балии фармон барам ҷуз дар ҷамолат нанигарам

گوید بلی فرمان برم جز در جمالت ننگرم

Ҷуз бар хаёлат нагузарам вази ҷони намоями чокарӣ

جز بر خیالت نگذرم وز جان نمایم چاکری

Гули боғро гуяд ки ман зон арза кардам рахти худ

گل باغ را گوید که من زان عرضه کردم رخت خود

То ҷумлаи рахти хешро бифурӯшӣ ва бо мо хурӣ

تا جمله رخت خویش را بفروشی و با ما خوری

Он кас каз ин ҷои зари барад бо дилбарӣ дигар хӯрд

آن کس کز این جا زر برد با دلبری دیگر خورد

Ту каж нишину рости гӯи он аз чаҳ бошад аз харӣ

تو کژ نشین و راست گو آن از چه باشد از خری

Он одамӣ бошад ки ӯ хар бидиҳаду исои хирад

آن آدمی باشد که او خر بدهد و عیسی خرد

Вена аз харӣ бошад ки ту исои диҳӣу хари харӣ

وین از خری باشد که تو عیسی دهی و خر خری

Исои мастро зар кунад вари зар буд гавҳар кунад

عیسی مست را زر کند ور زر بود گوهر کند

Гавҳар буд беҳтар кунад беҳтари зи моҳу муштарӣ

گوهر بود بهتر کند بهتر ز ماه و مشتری

Неи муштарӣ бе навои бали нури аллоҳи уштурӣ

نی مشتری بی‌نوا بل نور الله اشتری

Гар Юсуфӣ бошад туро зини перҳани бӯеи барӣ

گر یوسفی باشد تو را زین پیرهن بویی بری

Моро чу Марям бесабаб аз шох хушк ояд рутаб

ما را چو مریم بی‌سبب از شاخ خشک آید رطب

Моро чу исо беталаб дар маҳд ояд сарварӣ

ما را چو عیسی بی‌طلب در مهد آید سروری

Бебоғу рузи ангури байн берӯз ва бе шаби нури байн

بی‌باغ و رز انگور بین بی‌روز و بی‌شب نور بین

Венаи давлати Мансури байн аз дод ҳақ бе доварӣ

وین دولت منصور بین از داد حق بی‌داوری

Аз рӯй ҳамчун оташами ҳаммоми олам гарм шуд

از روی همچون آتشم حمام عالم گرم شد

Бар сӯрати гармобае чун кӯдакони камтар гарӣ

بر صورت گرمابه‌ای چون کودکان کمتر گری

Фардо бибинӣ равишро шуд туъмаи мору мӯш ро

فردا ببینی روش را شد طعمه مار و موش را

Дарвозаи мӯрон шуда он чашмҳои ъбҳрӣ

دروازه موران شده آن چشم‌های عبهری

Маҳтоб то маи рондаи девори тираи монда

مهتاب تا مه رانده دیوار تیره مانده

Аноолиаҳи омадаи кони сӯи нигаргар мубсирӣ

اناالیه آمده کان سو نگر گر مبصری

ё ҷониби табризи рӯ аз шамси дайни маҳфӯзи шӯ

یا جانب تبریز رو از شمس دین محظوظ شو

ё аз забони восифон аз сидқ бинмо боварӣ

یا از زبان واصفان از صدق بنما باوری