Бигушо дар биёи дро ки мбои айш бе шумо

بگشا در بیا درآ که مبا عیش بی‌شما

Ба ҳақи чашми масти ту ки тӯии чашмаи вафо

به حق چشم مست تو که توی چشمه وفا

Суханам баста мешавад ту яке зулфи бргшо

سخنم بسته می‌شود تو یکی زلف برگشا

Аноу алшмсу алзҳии талафи алҳбу алўло

انا و الشمس و الضحی تلف الحب و الولا

Анои фии алъшқи ояи Фоқрўнии алии алмло

انا فی العشق آیه فاقرونی علی الملا

ИМАи алъшқи Фоърҷўои дўнкми силами алҳўӣ

امه العشق فاعرجوا دونکم سلم الهوی

Дидамаш маст мегузашт гуфтам эй моҳ то куҷо ?

دیدمش مست می‌گذشت گفتم ای ماه تا کجا؟

Гуфт не ҳамчунин макун ҳамчунин дар пем биё

گفت نی همچنین مکن همچنین در پی‌َم بیا

Дар пеш чун равон шудам давр шуд тези тезпо

در پی‌َش چون روان شدم دور شد تیز تیزپا

Дар паии гоми тез ӯ чаҳ маҳали боду барқ ро

در پی گام تیز او چه محل باد و برق را

Анои мнзи роитҳми анои срти балои ано

انا منذ رایتهم انا صرت بلا انا

Сувараи фии зҷоҷаҳи нури аларзу алсмо

صوره فی زجاجه نور الارض و السما

Ркби алқлби нураи Фҷлии алқлбу астФӣ

رکب القلب نوره فجلی القلب و اصطفی

Кули ман роми нураи астзо мислаи астзо

کل من رام نوره استضا مثله استضا

Киеви илқоаҳи ғайраи кули ман ғайри фано

کیف یلقاه غیره کل من غیر فنا

Ту биё бе ту пеши ман ки ту номаҳрамии ту ро

تو بیا بی‌تو پیش من که تو نامحرمی تو را

Ба сано лоба кардамаш гуфтам эй ҷони ҷони Фзо

به ثنا لابه کردمش گفتم ای جان جان فزا

Гуфт як дам сано магӯ ки дуӣ ҳаст дар сано

گفت یک دم ثنا مگو که دوی هست در ثنا

Ту ду лаб аз дуӣ бабанд бигушо дидаи бақо

تو دو لب از دوی ببند بگشا دیده بقا

зи лаби бастагар сухан бигушоед гшои гшо

ز لب بسته گر سخن بگشاید گشا گشا

« ани ълино беона » ту мё дар миёни мо

«ان علینا بیانه» تو میا در میان ما

Чу дар хона дид танги бикунади марди ҷома ҳо

چو در خانه دید تنگ بکند مرد جامه‌ها

Не ки ҳар шаби равони ту з танат мешавад ҷудо ?

نی که هر شب روان تو ز تنت می‌شود جدا؟

Ба миёни равони ту сифатӣ ҳаст носазо

به میان روان تو صفتی هست ناسزا

Кигар он реги нестии номадии боз чун сабо

که گر آن ریگ نیستی نامدی باز چون صبا

Шаб нарафтӣ давони давон ба лаби қулзуми сафо

شب نرفتی دوان دوان به لب قلزم صفا

Бозомад ва то вайаст бандаи бандаи сети худои худо

بازآمد و تا ویست بنده بنده‌ست خدا خدا

Монад дар кӣсаи бадан чу зару сими нораво

ماند در کیسه بدن چو زر و سیم ناروا

Ҷони буна бар кафи талаб ки талаб ҳаст кимиё

جان بنه بر کف طلب که طلب هست کیمیا

То тан аз ҷони ҷудо шудан машав аз ҷони ҷони ҷудо

تا تن از جان جدا شدن مشو از جان جان جدا

Гарчи неро тиҳӣ кунанд нагузоранд бе наво

گرچه نی را تهی کنند نگذارند بی‌نوا

Рӯи паии шеру шери гир ки алӣӣу Муртазо

رو پی شیر و شیر گیر که علی‌یی و مرتضی

Нест будӣ ту қарнҳо бар ту хонданди ҳилли ?утӣ

نیست بودی تو قرن‌ها‌، بر تو خواندند هل اتی

Хат ҳақаст нақши дили хати ҳақро махон хато

خط حق است نقش‌ِ دل‌، خط حق را مخوان خطا

Алифӣ ло шавад ва ту зи алифи лоами гашти ло

الفی لا شود و تو ز الف لام گشت لا

Ҳиллаи даст ва даҳон башу ки лабаш гуфт алсло

هله دست و دهان بشو که لبش گفت الصلا

Чу ба ҳақ мштғл шудӣ фориғ аз об ва гул шудӣ

چو به حق مشتغل شدی فارغ از آب و گل شدی

Чу ки бедаст ва дил шудӣ дасти дрзн дар ин або

چو که بی‌دست و دل شدی دست درزن در این ابا

Хониш
ғзл шморҳ 243 — прӣ соткнӣ ъндлӣб