эй Юсуфи хуши номи ҳай ! дар раҳи мё бе ҳамраҳе

ای یوسفِ خوش‌نام هی! در ره میا بی‌همرهی

Мскли зи ёқӯби хирад то дрниФтӣ дар чаҳӣ

مسکل ز یعقوبِ خِرَد تا درنیفتی در چهی

Он саг буд кови биҳдаҳи хспд ба пеш ҳар дарӣ

آن سگ بود کاو بیهده خسپد به پیش هر دری

Ва он хар буд каз мондагӣ ояд сӯй ҳар харгаҳӣ

و آن خر بود کز ماندگی آید سویِ هر خرگهی

Дар синаи ин ишқу ҳасад , байн каз чаҳ ҷониб ме расад

در سینه این عشق و حسد، بین کز چه جانب می‌رسد

Дилро кӣ огоҳӣ диҳад ? ҷузи длнўозии огаҳӣ

دل را کی آگاهی دهد؟ جز دلنوازی آگهی

Монанди мурғӣ бош ҳон бар байзаи ҳамчуи посбон

مانند مرغی باش هان بر بیضه همچو پاسبان

Каз байза ӣ дил зоядат мастӣу васлу қҳқҳӣ

کز بیضه‌ی دل زایدت مستی و وصل و قهقهی

Доман надорад ғайр ӯ ҷумла гадоанд эй амӯ

دامن ندارد غیر او جمله گدااند ای عمو

Дрзни ду дасти хешро дар домани шоҳаншаҳӣ

درزن دو دست خویش را در دامن شاهنشهی

Монанди хуршед аз ғамаш май рӯ дар оташ то ба шаб

مانند خورشید از غمش می‌رو در آتش تا به شب

Чун шаб шавад май гирди хуш бар бом ӯ ҳамчун маӣ

چون شب شود می‌گَرد خوش بر بام او همچون مهی

Бар бом ӯ ин ахтарон то субҳдами чӯбаки занон

بر بام او این اختران تا صبحدم چوبک‌زنان

Валлоҳи мубораки ҳазратии валлоҳи ҳумоюни даргаӣ

والله مبارک حضرتی والله همایون درگهی

Он анбиё кандар ҷаҳон карданд рӯ дар осмон

آن انبیا کاندر جهان کردند رو در آسمان

Растанад аз доми замини вази ширкат ҳар аблаҳӣ

رستند از دام زمین وز شرکت هر ابلهی

Брбўдаҳи гаштанди он тараф , чун оҳан аз оҳани рибо

بربوده گشتند آن طرف، چون آهن از آهن‌ربا

Зон сон ки сӯии каҳрабо бепару пои пурд киӣ

زان سان که سوی کهربا بی‌پر و پا پرد کهی

Май донк беинзол ӯ нзлӣ наравед дар замин

می‌دانک بی‌انزال او نزلی نروید در زمین

Бе суҳбати тасвир ӯ як мояро набӯд зиҳӣ

بی‌صحبتِ تصویرِ او یک مایه را نبود زهی

Арвоҳ ҳамчун уштурони зи овоз « сирўо » мастён

ارواح همچون اشتران ز آوازِ «سیروا» مستیان

Ҳамчун ъробӣ мекунад он уштуронро нҳнҳӣ

همچون عرابی می‌کند آن اشتران را نهنهی

Бар лавҳи дили раммоли ҷон , рамл ҳақоиқ ме занад

بر لوح دل رمّال جان، رَملِ حقایق می‌زند

То аз рқўмш рамл шуд зари латифи даҳ диҳӣ

تا از رقومش رمل شد زر لطیفِ ده‌دهی

Хуштар равед Эй ҳамРаҳон комди табибӣ дар ҷаҳон

خوشتر روید ای همرهان کآمد طبیبی در جهان

Зинда кун ҳар мурдае бинокн ҳар акмҳӣ

زنده‌کنِ هر مرده‌ای بیناکنِ هر اکمهی

Инҳо ҳама бошад вале чун парда бардорад Рахш

این‌ها همه باشد ولی چون پرده بردارد رخش

Не Зуҳра монад неи навои неи навҳагарро ваа вҳӣ

نی زُهره مانَد نی نوا نی نوحه‌گر را وه‌وهی

Хомӯш кунгар булбулии рӯи сӯии гулшани бозпр

خاموش کن گر بلبلی رو سوی گلشن بازپر

Булбул ба хорстон равад аммо ба нодири гуҳи гуҳӣ

بلبل به خارستان رود اما به نادر گه‌گهی

Хониш
ғзл шморҳ 2437 — ъндлӣб