Доман кшонм мекашад дар бткдаҳи айёра Эй
دامن کشانم میکِشد در بتکده عَیّارهای
Ман ҳамчуи доман май дувуми андари паии хӯни хора Эй
من همچو دامن میدَوَم اندر پی خونخوارهای
Як лаҳза ҳастам мекунад як лаҳза пастам ме кунад
یک لحظه هَستم میکُند یک لحظه پَستم میکُند
Як лаҳза мастам мекунад худкомае хумора Эй
یک لحظه مَستم میکند خودکامهای خَمّارهای
Чун муҳраам дар даст ӯ чун моҳем дар шаст ӯ
چون مُهرهام در دست او، چون ماهیاَم در شَست او
Бар чоҳи Бобул май танам аз ғамзаи сҳораҳ Эй
بر چاه بابِل میتَنَم، از غَمزهی سَحّارهای
Лоҳуту носути ман ӯ Њоруту морути ман ӯ
لاهوت و ناسوت من او، هاروت و ماروت من او
Марҷону ёқӯти ман ӯ бар рағм ҳар бадкора Эй
مرجان و یاقوت من او، بر رغم هر بدکارهای
Дар сӯрати оби хушии моҳӣ чу бурҷи оташӣ
در صورت آب خوشی، ماهی چو برج آتشی
Дар синаи дилбари дилӣ чун мармарӣ чун хора Эй
در سینهی دلبر، دلی، چون مرمری، چون خارهای
Асрори он ганҷи ҷаҳон бо ту бигӯям дар ниҳон
اسرار آن گنجِ جهان با تو بگویم در نهان
Ту муҳлатами даҳ то ки ман бо хеш оем пора Эй
تو مهلتم دِه تا که من، با خویش آیم پارهای
Рӯзии зи акс рӯй ӯ барадами сабуӣ то ҷӯй ӯ
روزی ز عکس روی او، بُردم سبو تا جوی او
Дидам зи акси нур ӯ дар оби ҷӯи астораҳ Эй
دیدم ز عکسِ نور او، در آبِ جو، استارهای
Гуфтам ки онч аз осмон ҷустам бидидам дар замин
گفتم که آنچ از آسمان جُستم بدیدم در زمین
Ногоҳ фазл эзадӣ шуд чораи бечора Эй
ناگاه فضل ایزدی، شد چارهی بیچارهای
Шукраст дар аввали сафами шамшери ҳиндӣ дар кафам
شُکر است در اول صَفم، شمشیر هندی در کفم
Дар боғи нусрати бушковам аз фари гули рухсора Эй
در باغ نُصرت بشکفم، از فَرِّ گُلْرخسارهای
Он рафт каз ранҷу ғамон хам дода будам чун камон
آن رفت کز رنج و غَمان، خَم داده بودم چون کمان
Буд ин танам чун устихон дар даст ҳар сгсораҳ Эй
بود این تنم چون استخوان در دست هر سگسارهای
Хуршед дидам ним шаб Зуҳра даромад дар тараб
خورشید دیدم نیم شب، زُهره درآمد در طرب
Дар шаҳр хеш омад аҷаби саргаштае овора Эй
در شهر خویش آمد عجب سرگشتهای آوارهای
Андари хам тғроӣ кун нави гашти ин чархи куҳан
اندر خم طُغرای کَن، نو گشت این چرخ کهن
Исо даромад дар сухан барбаста дар гаҳвора Эй
عیسی درآمد در سخن، بربسته در گهوارهای
Дар дил науфтад оташӣ дар пеш ноед нохушӣ
در دل نیفتد آتشی، در پیش ناید ناخوشی
Сари брнёрди саркашӣ нафасӣ намонад аммора Эй
سر برنیارد سرکشی، نَفْسی نماند اَمّارهای
Хуш шуд ҷаҳон ошиқон омад қирони ошиқон
خوش شد جهان عاشقان، آمد قِران عاشقان
Вораст ҷони ошиқон аз макр ҳар макора Эй
وارست جانِ عاشقان از مَکر هر مَکّارهای
Ҷони латифи бонамак бар арш гардад чун малик
جان لطیف بانمک بر عرش گردد چون مَلَک
Набӯд дигар зери фалак монанди ҳар сайёра Эй
نَبْوَد دگر زیر فَلَک، مانند هر سَیّارهای
Монанди мӯрони ақлу ҷони гаштанд дар тоси ҷаҳон
مانند موران عقل و جان، گشتند در طاس جهان
Он рахнаи ҷӯёнро ниҳон во шуд дару дрсораҳ Эй
آن رخنه جویان را نهان وا شد در و درسارهای
Бехор гардад шохи гул зеро ки эмин шуд зи зл
بیخارْ گردد شاخِ گل، زیرا که ایمن شد ز ذُلّ
Зеро нмондши душмании гули чину гули Афшора Эй
زیرا نمانْدَش دشمنی، گُلچین و گُلافشارهای
Хомӯши хомӯш эй забон ҳамчун забони сӯсанон
خاموش خاموش ای زبان همچون زبان سوسنان
Монанди наргиси чашми шӯ дар боғ кун назора Эй
مانند نرگس چشمْ شو، در باغْ کُن نَظّارهای