Охир муроотӣ бикун мар бедилонро соъатӣ

آخر مراعاتی بکن مر بی‌دلان را ساعتی

эй моҳи рӯи ташрифи даҳ мари осмонро соъатӣ

ای ماه رو تشریف ده مر آسمان را ساعتی

эй он ки ҳастат дар сухани мастӣ майҳои куҳан

ای آن که هستت در سخن مستی می‌های کهن

Дилдоре талқин бикун мари тарҷумонро соъатӣ

دلداریی تلقین بکن مر ترجمان را ساعتی

Тан чун камонами дил чу зиҳ эй ҷони камон бар чарх на

تن چون کمانم دل چو زه ای جان کمان بر چرخ نه

Сӯии фарози чарх на он нардбонро соъатӣ

سوی فراز چرخ نه آن نردبان را ساعتی

Пер аз ғамат ҳар ҷои Фтӣ зон пеш кед офатӣ

پیر از غمت هر جا فتی زان پیش کید آفتی

Бинмо ки байнами давлатии баси ҷовдонро соъатӣ

بنما که بینم دولتی بس جاودان را ساعتی

эй аз кафати дарё намемаҳрӯм кардӣ муҳаррамӣ

ای از کفت دریا نمی‌محروم کردی محرمی

Дар хоб кун ҷонои дамии мари посбонро соъатӣ

در خواب کن جانا دمی مر پاسبان را ساعتی

Ишқат май бе чун диҳад дар май ҳамаи афюн наад

عشقت می بی‌چون دهد در می همه افیون نهد

Мастати нишоне чун диҳад он бенишонро соъатӣ

مستت نشانی چون دهد آن بی‌نشان را ساعتی

Аз рухи ҷаҳон пурнур кун чашми фалак махмур кун

از رخ جهان پرنور کن چشم فلک مخمور کن

Аз ҷони олам давр кун ин андҳонро соъатӣ

از جان عالم دور کن این اندهان را ساعتی

эй сад дарҷи хуштар зи ҷони васф ту ноед дар забон

ای صد درج خوشتر ز جان وصف تو ناید در زبان

Ало ки сӯфӣ гуяд он пеши ори онро соъатӣ

الا که صوفی گوید آن پیش آر آن را ساعتی

Астағфируллоҳ эй хиради сӯфии бадв кӣ раҳи барад

استغفرالله ای خرد صوفی بدو کی ره برد

Ҳар мурғ зон сӯ кӣ пурди даракаши забонро соъатӣ

هر مرغ زان سو کی پرد درکش زبان را ساعتی

эй карда маи дроъаҳи шқ аз ишқат эй хуршеди ҳақ

ای کرده مه دراعه شق از عشقت ای خورشید حق

Аз баҳри лаълаш эй шафақ бигзор конро соъатӣ

از بهر لعلش ای شفق بگذار کان را ساعتی

Ҷузи ишқ ӯ дар дил макун тадбир беҳосил макун

جز عشق او در دل مکن تدبیر بی‌حاصل مکن

Андари макон манзил макун ло кун маконро соъатӣ

اندر مکان منزل مکن لا کن مکان را ساعتی

эй амнҳо дар хавфи ту эй сокинӣ дар тўФи ту

ای امن‌ها در خوف تو ای ساکنی در طوف تو

Ҷон дода тамаъи сўФи ту амну амонро соъатӣ

جان داده طمع سوف تو امن و امان را ساعتی

Бингар дар ин фарёд кун охири вафои ҳам ёд кун

بنگر در این فریاد کن آخر وفا هم یاد کن

Бартоб шоҳо дод кун ин сӯи Аннанро соъатӣ

برتاب شاها داد کن این سو عنان را ساعتی

Як дами бад-ӣни сӯ рой кун ҷонро ту шкрхоӣ кун

یک دم بدین سو رای کن جان را تو شکرخای کن

Дар дидаи мо ҷой кун нури аёнро соъатӣ

در دیده ما جای کن نور عیان را ساعتی

Тирам чу қасд ҷа кунам пурм бидиҳ то ба кунам

تیرم چو قصد جه کنم پرم بده تا به کنم

Абрӯи намо то зиҳ кунам ман он камонро соъатӣ

ابرو نما تا زه کنم من آن کمان را ساعتی

эй зоғи ҳиҷрони тиҳӣ чун зоғ аз ман кӣ раҳе

ای زاغ هجران تهی چون زاغ از من کی رهی

Кӣ гуяд он нур шаҳӣ хоҳам фалонро соъатӣ

کی گوید آن نور شهی خواهم فلان را ساعتی

эй нафаси шери ширрг чун ёфтӣ зон ишқи так

ای نفس شیر شیررگ چون یافتی زان عشق تک

Андоз ту дар пеши саги ин лӯт ва хонро соъатӣ

انداز تو در پیش سگ این لوت و خوان را ساعتی

эй аз май ҷон бехабар то чанд лофӣ аз ҳунар

ای از می جان بی‌خبر تا چند لافی از هنر

Афкани ту дар қаъри сқри он доми нонро соъатӣ

افکن تو در قعر سقر آن دام نان را ساعتی

Кӯи шаҳриёри ин змни махдуми шамси аддӣни ман

کو شهریار این زمن مخدوم شمس الدین من

Табриз хизмат кун ба тани он шаҳи нишонро соъатӣ

تبریز خدمت کن به تن آن شه نشان را ساعتی