Бонгии аҷаб аз осмон дар мерасад ҳар соъатӣ

بانگی عجب از آسمان در می‌رسد هر ساعتی

наменашунӯд он бонгро ало ки соҳиби ҳолатӣ

می‌نشنود آن بانگ را الا که صاحب حالتی

эй сари Фрўбрдаҳ чу хари зини обу сабзаи баси мчр

ای سر فروبرده چو خر زین آب و سبزه بس مچر

Як лаҳзае болои нигар то бўки бинии оятӣ

یک لحظه‌ای بالا نگر تا بوک بینی آیتی

Соқӣ дар ин охир замон бикшод хами осмон

ساقی در این آخر‌زمان بگشاد خم آسمان

Аз рӯҳ ӯро лашкарии вази роҳ ӯро роятӣ

از روح او را لشکری وز راح او را رایتی

Кӯи шери мард ӣ дар ҷаҳон то шергир ӯ шавад

کو شیر‌مرد‌ی در جهان تا شیرگیر او شود

Шоҳу Фтӣ бояд шудан то бодаи нӯшӣ ё Фтӣ

شاه و فتی باید شدن تا باده نوشی یا فتی

Бечораи гӯши муштарак ков нашунӯд бонги фалак

بیچاره گوش مشترک کاو نشنود بانگ فلک

Бечораи ҷон бемаза каз ҳақ надорад роҳатӣ

بیچاره جان بی‌مزه کز حق ندارد راحتی

Охир чаҳ бошадгар шабӣ аз ҷони барорӣ ёрбӣ

آخر چه باشد گر شبی از جان برآری یاربی

Беруни ҷҳӣ аз гӯри тану андар рӯй дар соҳатӣ

بیرون جهی از گور تن و اندر روی در ساحتی

Аз пои гушойии ресмон то брпрӣ бар осмон

از پا گشایی ریسمان تا برپری بر آسمان

Чун осмони эмини шӯй аз ҳар шикасту офатӣ

چون آسمان ایمن شوی از هر شکست و آفتی

Аз ҷони барории як сиррии эмини зи шамшери аҷал

از جان برآری یک سری ایمن ز شمشیر اجل

Боғии даройӣ кандар ӯ набӯд хазонро ғоратӣ

باغی درآیی کاندر او نبود خزان را غارتی

Хомаш кунам хомаш кунам то ишқ гуяд шарҳи худ

خامش کنم خامش کنم تا عشق گوید شرح خود

Шарҳии хушии ҷонпарвар ӣ конро набошад ғоятӣ

شرحی خوشی جان‌پرور‌ی کان را نباشد غایتی