эй ту малул аз кори ман ман ташнатар ҳар соъатӣ

ای تو ملول از کار من من تشنه‌تر هر ساعتی

Охир чаҳ кам гардад зи ту каз ту барояд ҳоҷатӣ

آخر چه کم گردد ز تو کز تو برآید حاجتی

Бар ту зӣоне кӣ шавад аз ту адамгар шийъ шавад

بر تو زیانی کی شود از تو عدم گر شیء شود

Маъдӯм ёбад хлътӣ гирад з ҳастӣ роятӣ

معدوم یابد خلعتی گیرد ز هستی رایتی

ё мустаҳаққ марҳамат ёбад мақому мартабат

یا مستحق مرحمت یابد مقام و مرتبت

Бархонад андари мактабат аз лавҳи маҳфӯзи оятӣ

برخواند اندر مکتبت از لوح محفوظ آیتی

эй раҳмаи ллъолмини бахшеи зи дарёии яқин

ای رحمة للعالمین بخشی ز دریای یقین

Мари хокёнро гавҳар ӣ мари моҳёнро роҳатӣ

مر خاکیان را گوهر‌ی مر ماهیان را راحتی

Мавҷаши гуҳӣ гавҳар диҳад лутфаши гуҳӣ киштӣ кашад

موجش گهی گوهر دهد لطفش گهی کشتی کشد

Чандини хилоиқи андар ӯ мар ҳар якеро ҳолатӣ

چندین خلایق اندر او مر هر یکی را حالتی

Худ пештари аҷзо ӣ ӯ дар саҷда ҳамчун шокири ан

خود پیشتر اجزا‌ی او در سجده همچون شاکر‌ان

Вази баҳри хизмати мавҷ ӯ гуҳи гуҳи намояди қоматӣ

وز بهر خدمت موج او گه گه نماید قامتی

Дар пеши дарёии ниҳони ин ҳафт дарёии ҷаҳон

در پیش دریای نهان این هفت دریای جهان

Чун воҳби андари бахшишӣ чун роҳиби андари тоъатӣ

چون واهب اندر بخششی چون راهب اندر طاعتی

Дарёии пари марҷони мо умри дарозу ҷони мо

دریای پر مرجان ما عمر دراز و جان ما

Пас умри мо беҳад буд моро набошад ғоятӣ

پس عمر ما بی‌حد بود ما را نباشد غایتی

эй қатрагар огаҳи шӯй бо сайлҳо ҳамраҳи шӯй

ای قطره گر آگه شوی با سیل‌ها همره شوی

Сайлати сӯии дарёи барад пешат набошад офатӣ

سیلت سوی دریا برد پیشت نباشد آفتی

Вари саркашии ғофили шӯии он сайли ишқи мстўӣ

ور سرکشی غافل شوی آن سیل عشق مستوی

Гӯш ту гирад мекашад ков бар ту дорад роФтӣ

گوش تو گیرد می‌کشد کاو بر تو دارد رافتی

МстФълни мстФълн акнӯн шукр пинҳон кунам

مستفعلن مستفعلن اکنون شکر پنهان کنم

Каз ғайби ҷўқӣ тӯтӣон овардаандам ғоратӣ

کز غیب جوقی طوطیان آورده اندم غارتی

Шукри нигари ту нав ба нави овози хоидани шинав

شکر نگر تو نو به نو آواز خاییدن شنو

Неи ин шукрро сӯратии неи тӯтӣонро олатӣ

نی این شکر را صورتی نی طوطیان را آلتی

Дорад худои қандӣ дигар кон ноед андари нешикар

دارد خدا قندی دگر کان ناید اندر نیشکر

Тӯтӣу ҳулқуми башари онро надорад тоқатӣ

طوطی و حلقوم بشر آن را ندارد طاقتی

Чун шамси табризӣ ки ӯ гнҷо надорад дар фалак

چون شمس تبریزی که او گنجا ندارد در فلک

Кони матлаъи хуршед ӯ дорад аҷоиби соҳатӣ

کان مطلع خورشید او دارد عجایب ساحتی