эй дода ҷонро лутфи ту хуштар зи мастии ҳолатӣ
ای داده جان را لطف تو خوشتر ز مستی حالتی
Хуштар зи мастии абад бебода ва бе олатӣ
خوشتر ز مستی ابد بیباده و بیآلتی
Як соъатии ташрифи даҳ ҷонро чунон талтифи даҳ
یک ساعتی تشریف ده جان را چنان تلطیف ده
Он соъатии пок аз кӣ ва то кӣ аҷоиби соъатӣ
آن ساعتی پاک از کی و تا کی عجایب ساعتی
Шоҳаншаҳи иғмоииӣ каз давлати яғмои ту
شاهنشه یغماییی کز دولت یغمای تو
Ёғӣ ба шодии мунтазир то кӣ кунӣ ту ғоратӣ
یاغی به شادی منتظر تا کی کنی تو غارتی
Ҷон чун надонад нақши худ ё олами ҷони бахши худ
جان چون نداند نقش خود یا عالم جان بخش خود
По менадонад кафши худ кон лоиқасту бобатӣ
پا می نداند کفش خود کان لایق است و بابتی
Поро зи кафши дайгарӣ ҳар лаҳзаи танагӣу шарӣ
پا را ز کفش دیگری هر لحظه تنگی و شری
Вази кафш худ шуд хўштрии поро дар он ҷои роҳатӣ
وز کفش خود شد خوشتری پا را در آن جا راحتی
Ҷон низ донад ҷуфти худ ваз ғайб донад неку бад
جان نیز داند جفت خود وز غیب داند نیک و بد
Каз ғайб ҳар ҷонро буд дархурад ҳар ҷони соҳатӣ
کز غیب هر جان را بود درخورد هر جان ساحتی
Ҷонӣ ки ӯро ҳаст он маҳбӯс аз он шуд дар ҷаҳон
جانی که او را هست آن محبوس از آن شد در جهان
Чун нест ӯро ин замон аз баҳри он дами тоқатӣ
چون نیست او را این زمان از بهر آن دم طاقتی
Чун шоҳи зодаи Тифли бади пас махзанаш бар қуфли бад
چون شاه زاده طفل بد پس مخزنش بر قفل بد
Халъати ниҳодаи баҳр ӯ то баркашад ӯ қоматӣ
خلعت نهاده بهر او تا برکشد او قامتی
Ту қуфли дилро боз кун қасди хазина роз кун
تو قفل دل را باز کن قصد خزینه راز کن
Дар мушкилоти ду ҷаҳон набӯд саволати ҳоҷатӣ
در مشکلات دو جهان نبود سؤالت حاجتی
Хмхонаҳи мардон диласт вази вай чаҳ мастӣ ҳосил аст
خمخانه مردان دل است وز وی چه مستی حاصل است
Тифлӣу поят дар гуласт пас сабр кун то ғоятӣ
طفلی و پایت در گل است پس صبر کن تا غایتی
То ғоятӣ каз гӯшае давлати براردи ҷӯша Эй
تا غایتی کز گوشهای دولت برآرد جوشهای
Аз даври гардии хостаҳи тобон шуда як роятӣ
از دور گردی خاسته تابان شده یک رایتی
Бинвишта бар роят ки ин нақши худованди шамси дайн
بنوشته بر رایت که این نقش خداوند شمس دین
Аз муфаххари табризу чини андари басирати оятӣ
از مفخر تبریز و چین اندر بصیرت آیتی