Омадае ки рози ман бар ҳамагон баён кунӣ
آمدهای که راز من بر همگان بیان کنی
Ва он шаҳ бенишонаро ҷилваи диҳӣ нишон кунӣ
و آن شه بینشانه را جلوه دهی نشان کنی
Дӯши хаёли маст ту омаду ҷом бар кафш
دوش خیال مست تو آمد و جام بر کفش
Гуфтам май намехӯрам гуфт макун зиён кунӣ
گفتم می نمیخورم گفت مکن زیان کنی
Гуфтам тарсам ар хӯрам шарм биппарад аз серум
گفتم ترسم ار خورم شرم بپرد از سرم
Даст барам ба ҷаъди ту бози зи ман карон кунӣ
دست برم به جعد تو باز ز من کران کنی
Дид ки ноз мекунам гуфт биёи аҷаб касе
دید که ناز میکنم گفت بیا عجب کسی
Ҷон ба ту рӯй оварад рӯй бадв гарон кунӣ
جان به تو روی آورد روی بدو گران کنی
Бо ҳамагони пилос ва кам бо чу манӣ пилос ҳам
با همگان پلاس و کم با چو منی پلاس هم
Хосбки ниҳони манам рози зи ман ниҳон кунӣ
خاصبک نهان منم راز ز من نهان کنی
Ганҷи дили замини манам сар чаҳ наҳй ту бар замин
گنج دل زمین منم سر چه نهی تو بر زمین
Қиблаи осмони манам рӯ чаҳ ба осмон кунӣ
قبله آسمان منم رو چه به آسمان کنی
Сӯии шаҳии нигар ки ӯ нур назар диҳад ту ро
سوی شهی نگر که او نور نظر دهد تو را
Вар ба ситезаи сари кашии рӯзи аҷал чунон кунӣ
ور به ستیزه سر کشی روز اجل چنان کنی
Ранги рахт ки дод рӯи зарди шӯ аз барои ӯ
رنگ رخت که داد رو زرد شو از برای او
Чун зи паии сиёҳае рӯй чу заъфарон кунӣ
چون ز پی سیاههای روی چو زعفران کنی
Ҳамчу хурӯс бош нари вақти шиносу пеши рӯ
همچو خروس باش نر وقت شناس و پیش رو
Ҳайф буд хурӯсро мода чу мокиён кунӣ
حیف بود خروس را ماده چو ماکیان کنی
Каж биншину рости гӯи рост буд сазо буд
کژ بنشین و راست گو راست بود سزا بود
Ҷону равони ту манам сӯй дигар равон кунӣ
جان و روان تو منم سوی دگر روان کنی
Гар ба мисоли ақрзўои қарзи диҳии қуроза Эй
گر به مثال اقرضوا قرض دهی قراضهای
Ним қурозаи қалбро ганҷ кунӣ ва кон кунӣ
نیم قراضه قلب را گنج کنی و کان کنی
Вари ду се рӯзи чашмро банд кунӣ ба атқўо
ور دو سه روز چشم را بند کنی بهاتّقوا
Чашмаи чашми ҳисро баҳр дар аён кунӣ
چشمه چشم حس را بحر در عیان کنی
Вар ба нишони мо рӯй рост чу тири соъатӣ
ور به نشان ما روی راست چو تیر ساعتی
Қомати тири чархро бар зиҳи худ камон кунӣ
قامت تیر چرخ را بر زه خود کمان کنی
Беҳтар аз ин карам буд ҷурми туро гунаҳи ту ро
بهتر از این کرم بود جرم تو را گنه تو را
Шарҳ кунам ки пеши ман бар чаҳ нмт фиғон кунӣ
شرح کنم که پیش من بر چه نمط فغان کنی
Бас ки нагунҷад он сухани кӯи бнбшт дар даҳон
بس که نگنجد آن سخن کو بنبشت در دهان
Гар ҳамаи зарраи зарраро бозкшӣ даҳон кунӣ
گر همه ذره ذره را بازکشی دهان کنی