эй ки ғариби оташӣ дар дилу ҷон мо задӣ

ای که غریب آتشی در دل و جان ما زدی

Оташи дил муқӣм шуд ту ба сафар чаро шудӣ

آتش دل مقیم شد تو به سفر چرا شدی

Оташи ту муқӣм шуд бо дили ман надим шуд

آتش تو مقیم شد با دل من ندیم شد

Оташи хешро бигӯ коб ҳаёт омадӣ

آتش خویش را بگو کآب حیات آمدی

Чошнии хаёли ту май бадаради дили маро

چاشنی خیال تو می‌بدرد دل مرا

эй ғам ӯ чу шукрӣ эй дили ман чу коғазӣ

ای غم او چو شکری ای دل من چو کاغدی

Шамъ бидон сабур шуд то ҳмгиш нур шуд

شمع بدان صبور شد تا همگیش نور شد

Нур бааст аз ҳамаи хосса ки нури сармадӣ

نور به است از همه خاصه که نور سرمدی

Нури дамӣ ки оқ шуд толиби рӯҳ тоқ шуд

نور دمی که عاق شد طالب روح طاق شد

Моҳи маро муҳоқ шуд бе маи фазли эзадӣ

ماه مرا محاق شد بی‌مه فضل ایزدی

Бозрасед оятӣ аз тарафи аноятӣ

بازرسید آیتی از طرف عنایتی

Ваҳдат бе ниҳоятии гашти эмому муқтада

وحدت بی‌نهایتی گشت امام و مقتدی

Басти паланги қаҳрро бозгшоди меҳр ро

بست پلنگ قهر را بازگشاد مهر را

Қубба бибаст шаҳрро шаҳр бараст аз бадӣ

قبه ببست شهر را شهر برست از بدی