Дил бар мо шудаи сети дилбари мо

دل بر ما شده‌ست دلبر ما

Гули мо бе ҳадасту шукри мо

گل ما بی‌حدست و شکر ما

Мо ҳамеша миёни глшкр ӣам

ما همیشه میان گلشکر‌یم

Зон дили мо қавии сет дар бар мо

زان دل ما قوی‌ست در بر ما

Зуҳра дорад ҳаводиси табъӣ

زَهره دارد حوادث‌طبعی

Ки бигардад ба гирди лашкари мо ?

که بگردد به‌گِرد لشکر ما؟

Мо ба пар мепарем сӯии фалак

ما به پر می‌پریم سوی فلک

Зонк аршии сети асли ҷавҳари мо

زانک عرشی‌ست اصل جوهر ما

Сокинон фалак бихӯр кунанд

ساکنان فلک بخور کنند

Аз сифоти хуши мънбри мо

از صفات خوش معنبر ما

Ҳамаи насрину арғавон ва гул аст

همه نسرین و ارغوان و گل است

Бар замини шоҳроҳи кишвари мо

بر زمین شاهراه کشور ما

На бихандад на бушковади олам

نه بخندد نه بشکفد عالم

Бе насими дами мунаввари мо

بی نسیم دم منور ما

Зарраҳои ҳавои пазиради рӯҳ

ذره‌های هوا پذیرد روح

Аз дами ишқи рӯҳпарвар мо

از دم عشق روح‌پرور ما

Гӯш ҳо гаштаанд муҳаррами ғайб

گوش‌ها گشته‌اند محرم غیب

Аз забону дили суханвари мо

از زبان و دل سخنور ما

Шамси табризи абрсўз шудаи сет

شمس تبریز ابرسوز شده‌ست

Сояаш кам мабод аз сари мо

سایه‌اش کم مباد از سر ما