Ҳин ки манам бар дар дар бргшо

هین که منم بر در در برگشا

Бастан дар нест нишони ризо

بستن در نیست نشان رضا

Дар дил ҳар зарраи туро дргҳист

در دل هر ذره تو را درگهیست

То нагушойӣ буд он дар хафо

تا نگشایی بود آن در خفا

Фолқи асбоҳӣу раби алФлқ

فالق اصباحی و رب الفلق

Боз кунӣ сад дару гӯйии дро

باز کنی صد در و گویی درآ

Не ки манам бар дар блаки тӯй

نی که منم بر در بلک توی

Роҳ бидиҳ дар бигушо хеш ро

راه بده در بگشا خویش را

Омад кибрят бар оташӣ

آمد کبریت برِ آتشی

Гуфт буруни о бар ман длбро

گفت برون آ برِ من دلبرا

Сӯрати ман сӯрат ту нест лек

صورت من صورت تو نیست لیک

Ҷумлаи туами сӯрати ман чун ғто

جمله توام صورت من چون غطا

Сӯрату маънӣ ту шавам чун рисӣ

صورت و معنی تو شوم چون رسی

Маҳв шавад сӯрати ман дар лақо

محو شود صورت من در لقا

Оташ гуфташ ки буруни омадам

آتش گفتش که برون آمدم

Аз худ худ рӯй бапушам чаро

از خود خود روی بپوشم چرا

Ҳин бустон аз ман таблиғ кун

هین بستان از من تبلیغ کن

Бар ҳамаи асҳобу ҳамаи ақрабо

بر همه اصحاب و همه اقربا

Кӯҳ агар ҳаст чу коҳиш бикаш

کوه اگر هست چو کاهش بکش

Дода уммати ман сифати каҳрабо

داده اَمت من صفت کهربا

Коҳи рубои ман ки ме кашад

کاه ربای من کَه می‌کشد

На аз адам оварадам кӯҳи ҳаро

نه ز عدم آوردم کوه حرا

Дар дили ту ҷумлаи манам сар ба сар

در دل تو جمله منم سر به سر

Сӯии дили хеши биёи марҳабо

سوی دل خویش بیا مرحبا

Дилбараму дил барам аиро ки ҳаст

دلبرم و دل برم ایرا که هست

Ҷавҳари дили зодаи зи дарёии мо

جوهر دل زاده ز دریای ما

Нақл кунам вар накунам соя ро

نقل کنم ور نکنم سایه را

Сояи ман кӣ буд аз ман ҷудо

سایه من کی بود از من جدا

Лек зи ҷояши бабрам то шавад

لیک ز جایش ببرم تا شود

Васлат ӯ зоҳири вақти ҷило

وصلت او ظاهر وقت جلا

То ки бидонад ки ӯ фаръи мост

تا که بداند که او فرع ماست

То ки ҷудо гардад ӯ аз ъдо

تا که جدا گردد او از عدا

Рӯ бар соқӣу шинави боқиш

رو بر ساقی و شنو باقیش

Тот бигӯед ба забони бақо

تات بگوید به زبان بقا