Пештари ои пештар эй бўолўФо
پیشتر آ پیشتر ای بوالوفا
Аз ман ва мо бигузар ва зутар биё
از من و ما بگذر و زوتر بیا
Пештари ои даргузар аз мо ва ман
پیشتر آ درگذر از ما و من
Пештари о то на ту бошӣ на мо
پیشتر آ تا نه تو باشی نه ما
Кибр ва такаббур бигзор ва бигир
کبر و تکبر بگذار و بگیر
Дар ивази кибри чунин кибриё
در عوض کبر چنین کبریا
Гуфт аласт ва ту бигуфтӣ балӣ
گفت الست و تو بگفتی بلی
Шукр балӣ чист кашӣдан бало
شکر بلی چیست کشیدن بلا
Сар балӣ чист ки яъне манам
سر بلی چیست که یعنی منم
Ҳалқаи зани даргаи фақру фано
حلقه زن درگه فقر و فنا
Ҳам бирав аз ҷо ва ҳам аз ҷои Марв
هم برو از جا و هم از جا مرو
Ҷои зи куҷои ҳазрат бе ҷои куҷо
جا ز کجا حضرت بیجا کجا
Поки шӯ аз хешу ҳамаи хоки шӯ
پاک شو از خویش و همه خاک شو
То ки зи хок ту бирӯяд гё
تا که ز خاک تو بروید گیا
Вар чу гёи хушки шӯй хуш бисӯз
ور چو گیا خشک شوی خوش بسوز
То ки зи сӯз ту фурӯзад зё
تا که ز سوز تو فروزد ضیا
Вари шӯй аз сӯз чу хокистарӣ
ور شوی از سوز چو خاکستری
Бошад хокистари ту кимиё
باشد خاکستر تو کیمیا
Бингар дар ғайб чаҳ сон кимиёст
بنگر در غیب چه سان کیمیاست
Кӯи зи каф хок бисозад ту ро
کو ز کف خاک بسازد تو را
Аз каф дарё бинагорад замин
از کف دریا بنگارد زمین
Дӯди сияҳро бинагорад само
دود سیه را بنگارد سما
Луқмаи нонро мадад ҷон кунад
لقمه نان را مدد جان کند
Боди нафасро диҳад ин илм ҳо
باد نفس را دهد این علمها
Пеши чунин кору киё ҷон бидиҳ
پیش چنین کار و کیا جان بده
Фақр ба ҷон донад ҷӯаду сахо
فقر به جان داند جود و سخا
Ҷони пар аз иллат ӯро диҳӣ
جان پر از علت او را دهی
Ҷони бастонеи хуш ва бе мунтаҳо
جان بستانی خوش و بیمنتها
Бас кунам ин гуфтан ва хомаш кунам
بس کنم این گفتن و خامش کنم
Дар хмшӣ ба сухани ҷони Фзо
در خمشی به سخن جان فزا