Чу бегуҳ омадӣ бории дрои мардонае соқӣ

چو بی گه آمدی باری درآ مردانه‌ ای ساقی

Бипаймо панҷ паймона ба як паймонае соқӣ

بپیما پنج پیمانه به یک پیمانه‌ ای ساقی

зи ҷоми бодаи аршии ҳисори фарш вайрон кун

ز جام باده عرشی حصار فرش ویران کن

Пас онгаҳ ганҷи боқии байн дар ин вайронае соқӣ

پس آنگه گنج باقی بین در این ویرانه‌ ای ساقی

Агар ман башиканам ҷомӣ ва ё маҷлиси бшўронм

اگر من بشکنم جامی و یا مجلس بشورانم

Мгир аз ман манам бе дили тӯии фарзонае соқӣ

مگیر از من منم بی‌دل توی فرزانه‌ ای ساقی

Чу бошад шиша рӯҳонӣ бибин бода чаҳ сон бошад

چو باشد شیشه روحانی ببین باده چه سان باشد

Бигӯям аз кӣ май тарсами тӯй дар хонае соқӣ

بگویم از کی می‌ترسم توی در خانه‌ ای ساقی

Дар обу гули бунаи пое ки ҷон обасту тан чун гул

در آب و گل بنه پایی که جان آب است و تن چون گل

Ҷудо кун обро аз гул чу коҳ аз донае соқӣ

جدا کن آب را از گل چو کاه از دانه‌ ای ساقی

зи обу гул буд ин ҷои иморатҳои кошона

ز آب و گل بود این جا عمارت‌های کاشانه

Халал аз об ва гул бошад дар ин кошонае соқӣ

خلل از آب و گل باشد در این کاشانه‌ ای ساقی

Зиҳии шамшери пургавҳар ки номаши бодау соғар

زهی شمشیر پرگوهر که نامش باده و ساغر

Тӯии ҳайдари бабри зутар сари бегонае соқӣ

توی حیدر ببر زوتر سر بیگانه‌ ای ساقی

Яке сар нест ошиқро ки бибаредӣ ва осудӣ

یکی سر نیست عاشق را که ببریدی و آسودی

Бабр ҳар дами сари ин шамъи фаррошонае соқӣ

ببر هر دم سر این شمع فراشانه‌ ای ساقی

Наме тонами сухани гуфтан ба ҳушёрӣ харобам кун

نمی‌تانم سخن گفتن به هشیاری خرابم کن

Аз он ҷоми сухани бахши латифи афсонае соқӣ

از آن جام سخن بخش لطیف افسانه‌ ای ساقی

Сқоҳми рбҳм гоҳе кунад девонаро оқил

سقاهم ربهم گاهی کند دیوانه را عاقل

Гуҳӣ бошад ки оқилро кунад девонае соқӣ

گهی باشد که عاقل را کند دیوانه‌ ای ساقی