Муборак бошад он рӯро бдидни бомдодоне

مبارک باشد آن رو را بدیدن بامدادانی

Ба бӯсидан чунон дастии зи шоҳаншоҳи султонӣ

به بوسیدن چنان دستی ز شاهنشاه سلطانی

Бдидни бомдодонеи чунон рӯро чаҳ хуш бошад

بدیدن بامدادانی چنان رو را چه خوش باشد

Ҳам аз оғози рӯз ӯро бдидни моҳи тобоне

هم از آغاز روز او را بدیدن ماه تابانی

Ду хуршед аз бгаҳ дидан яке хуршед аз машриқ

دو خورشید از بگه دیدن یکی خورشید از مشرق

Дигар хуршед бар афлок ҳастӣ шоду хандонӣ

دگر خورشید بر افلاک هستی شاد و خندانی

Бдидни офтобиро ки хуршедаши суҷуди орад

بدیدن آفتابی را که خورشیدش سجود آرد

Валек ӯро куҷо бинад ки ин ҷисмаст ва ӯ ҷонӣ

ولیک او را کجا بیند که این جسم است و او جانی

Зиҳии субҳӣ ки ӯ ояд нишинад бар сари болин

زهی صبحی که او آید نشیند بر سر بالین

Ту чашм аз хоб бигушое бибинӣ шоҳи шодоне

تو چشم از خواب بگشایی ببینی شاه شادانی

Зиҳии рӯзу зиҳии соъати зиҳии фару зиҳии давлат

زهی روز و زهی ساعت زهی فر و زهی دولت

Чунон дшўорёбиро бгаҳи бинии ту осонӣ

چنان دشواریابی را بگه بینی تو آسانی

Агар аз ноз биншинад гудозади оҳан аз ғусса

اگر از ناز بنشیند گدازد آهن از غصه

Вагар аз лутф пеш ояд ба ҳар муфлис расад конӣ

وگر از لطف پیش آید به هر مفلس رسد کانی

Агар дар шаб бибинандаш шавад аз рӯзи равшантар

اگر در شب ببینندش شود از روز روشنتر

Вар аз чоҳӣ бибинандаш шавад он чоҳи айвонӣ

ور از چاهی ببینندش شود آن چاه ایوانی

Ки хуршедаши лақаб тоашаст шамси аддӣни табризӣ

که خورشیدش لقب تاش است شمس الدین تبریزی

Ки ӯ онаст ва сад чун он ки сӯфӣ гуядаш онӣ

که او آن است و صد چون آن که صوفی گویدش آنی