Назр кунад ёр ки имшаби ту ро

نذر کند یار که امشب تو را

Хоб набошад зи тамаъи бартари о

خواب نباشد ز طمع برتر آ

Ҳифзи димоғи он мдмғ буд

حفظ دماغ آن مدمغ بود

Чунк сҳр бояд ёри маро

چونک سهر باید یار مرا

Ҳаст димоғи ту чу зяти чароғ

هست دماغ تو چو زیت چراغ

Ҳаст чароғи тани мо бе вафо

هست چراغ تن ما بی‌وفا

Гар дбаҳи пари зят буд суд нест

گر دبه پر زیت بود سود نیست

Субҳ шавад гашти чароғати фано

صبح شود گشت چراغت فنا

Даъвати хуршед ба аз зяти ту

دعوت خورشید به از زیت تو

Чанд чароғи арзади он як сало

چند چراغ ارزد آن یک صلا

Чашми хушашро абадан хоб нест

چشم خوشش را ابدا خواب نیست

Маст кунад чашми ҳамаи халқ ро

مست کند چشم همه خلق را

Ҷумлаи бхспнд ва табассум кунад

جمله بخسپند و تبسم کند

Чашми хушаш бар халали чашм ҳо

چشم خوشش بر خلل چشم‌ها

Пас лмн алмалик барояд ба чарх

پس لمن الملک برآید به چرخ

Кӯи маликони хуши заррини қабо

کو ملکان خوش زرین قبا

Кӯи умарои кӯи вузарои кӯи маон

کو امرا کو وزرا کو مهان

Баҳри блодоллаҳи ҳофизи куҷо

بهر بلادالله حافظ کجا

Аҳли илм чун шуду аҳли қалам

اهل علم چون شد و اهل قلم

Дев наёбӣ ту ба девони саро

دیو نیابی تو به دیوان سرا

Хонау танашон шудаи торику танг

خانه و تنشان شده تاریک و تنگ

Чунк ббрдими яке дами зё

چونک ببردیم یکی دم ضیا

Гирд ки бодаш баравад чун шавад

گرد که بادش برود چون شود

Уфтад бар хоки сияҳ бе наво

افتد بر خاک سیه بی‌نوا

Чун бҷҳнд аз ҳуҷби хоби хеш

چون بجهند از حجب خواب خویش

Боз бимоланд сболи ҷафо

باز بمالند سبال جفا

Аҳ чаҳ фаромӯш гаранд ин гуруҳ

اه چه فراموش گرند این گروه

Донишашон ҳеҷ надорад бақо

دانششان هیچ ندارد بقا

Зуд фаромӯш шавад сӯзи шамъ

زود فراموش شود سوز شمع

Бар дили парвонаи зи ҷаҳлу ъмо

بر دل پروانه ز جهل و عما

Боз бияёд ба пари ним сӯз

باز بیاید به پر نیم سوز

Боз бисӯзад чу дили носазо

باز بسوزد چو دل ناسزا

Назр ту кун ҳукм ту кун ҳокимӣ

نذر تو کن حکم تو کن حاکمی

Бар шаб ва бар рӯзу саҳар эй худо

بر شب و بر روز و سحر ای خدا