Маро пурсед он султон ба нармӣу сухани хое

مرا پرسید آن سلطان به نرمی و سخن‌خایی

Аҷаби имсол эй ошиқ бидон ақболгаҳи ое

عجب امسال ای عاشق بدان اقبالگه آیی

Барои онки вогўид ; намудем гӯши карона

برای آنک واگوید؛ نمودم گوش کَرّانه

Ки яъне : ман гарони гӯшам ! суханро бозФрмоиӣ ?

که یعنی: من گران گوشم! سخن را بازفرمایی؟

Магари кӯрӣ буд кон дам насозад хештанро кар

مگر کوری بود کان دم نسازد خویشتن را کرّ

Ки то бошдкаҳи вогўиди сухани он кони зебоӣ

که تا باشدکه واگوید سخن آن کان زیبایی

Шаҳам дарёфт бозиро , бихандед ва бигуфт ин ро

شهم دریافت بازی را، بخندید و بگفت این را

Бидон каси гӯ ки ӯ бошад чу ту беақлу ҳайҳое

بدان کس گو که او باشد چو تو بی‌عقل و هیهایی

Яке ҳамла дигар чун кари ббрдми гӯшу сари пешаш

یکی حمله دگر چون کرّ ببردم گوش و سر پیشش

Бигуфто шед оварадӣ ту ҷузи астизаҳи нФзоиӣ

بگفتا شید آوردی تو جز استیزه نفزایی

Чу даъвӣ карӣ кардам , ҷавобу узр чун гӯям

چو دعویِ کری کردم، جواب و عذر چون گویم

Ҳама дрҳом шуд баста , бидон фарҳангу бдроиӣ

همه درهام شد بسته، بدان فرهنگ و بدرایی

Ба дарбонаш назар кардам ки як нуктаи дроФкни ту

به دربانش نظر کردم که یک نکته درافکن تو

Бпрсидши зи номи ман ; бигуфто гӣҷу савдое

بپرسیدش ز نام من؛ بگفتا گیج و سودایی

Назар кардам дгрборш ки андари каш ба гуфтораш

نظر کردم دگربارش که اندر کش به گفتارش

Ки шогирд дар ӯе , чу ӯ айёри симое

که شاگرد درِ اویی، چو او عیّار سیمایی 

Маро чашмак зад он дарбон ки ту ӯро наме доне

مرا چشمک زد آن دربان که تو او را نمی‌دانی

Ки ҳиялатгар ба пеш ӯ набинад ғайри расвоӣ

که حیلت‌گر به پیش او نبیند غیر رسوایی

Макун ҳиялат ки он ҳалвои гуҳӣ дар ҳалқ ту ояд

مکن حیلت که آن حلوا گَهی در حلق تو آید

Ки , ҷӯшӣ бар сари оташи мисоли деги ҳалвое

که، جوشی بر سرِ آتش مثال دیگِ حلوایی