Ба боғу чашмаи ҳайвон чаро ин чашм нагушойӣ

به باغ و چشمه حیوان چرا این چشم نگشایی

Чаро бегонае аз мо чу ту дар асл аз мое

چرا بیگانه‌ای از ما چو تو در اصل از مایی

Ту тӯтии зодае ҷонам макун ноз ва маранҷонам

تو طوطی زاده‌ای جانم مکن ناز و مرنجانم

з асл оварда Эй донам ту қонӯни шкрхоиӣ

ز اصل آورده‌ای دانم تو قانون شکرخایی

Биё дар хонаи хеш о матарс аз акси худ пеши о

بیا در خانه خویش آ مترس از عکس خود پیش آ

Бҳли табъи кажандешӣ ки ӯ ёваи сет ва ҳарҷое

بهل طبع کژاندیشی که او یاوه‌ست و هرجایی

Биё эй шоҳи яғмоеи Марв ҳар ҷо ки мо рое

بیا ای شاه یغمایی مرو هر جا که ما رایی

Агар бар дигарон талхӣ ба назд мо чу ҳалвое

اگر بر دیگران تلخی به نزد ما چو حلوایی

Набошад айб дар нурӣ каз ӯ ғофил буд кӯрӣ

نباشد عیب در نوری کز او غافل بود کوری

Набошад айби ҳалворо ба таъни шахси сафрое

نباشد عیب حلوا را به طعن شخص صفرایی

Барор аз хоки ҷониро бибин ҷони осмонӣ ро

برآر از خاک جانی را ببین جان آسمانی را

Каз он гардон шудаи сет эй ҷони ма ва ин чархи хзроиӣ

کز آن گردان شده‌ست ای جان مه و این چرخ خضرایی

Қадам бар нардбонӣ на ду чашми андари аёнӣ на

قدم بر نردبانی نه دو چشم اندر عیانی نه

Баданро дар зӣоне на ки то ҷонро бифзое

بدن را در زیانی نه که تا جان را بیفزایی

Дарахтии байни басии бобир на хушкаши бинӣу не тар

درختی بین بسی بابر نه خشکش بینی و نی تر

Ба сояи он дарахти андари бхспӣ ва биёсое

به سایه آن درخت اندر بخسپی و بیاسایی

Яке чашмаи аҷаби бинӣ ки наздикаш чу биншинӣ

یکی چشمه عجب بینی که نزدیکش چو بنشینی

Шӯии ҳамранг ӯ дар ҳайн ба лутфу завқу зебоӣ

شوی همرنگ او در حین به لطف و ذوق و زیبایی

Ндонӣ хешро аз ваии шӯии ҳам шийъ ва ҳам лошӣ

ندانی خویش را از وی شوی هم شیء و هم لاشی

Намонад кӯ намонад кӣ намонад рангу симое

نماند کو نماند کی نماند رنگ و سیمایی

Чу бо чашма даромезӣ намояди шамси табризӣ

چو با چشمه درآمیزی نماید شمس تبریزی

Даруни об ҳамчун маи зи баҳри олами ороӣ

درون آب همچون مه ز بهر عالم آرایی

Хониш
ғзл шморҳ 2511 — ъндлӣб